De wijnwolvin van Oud Sluis

De wijnwolvin van Oud Sluis

Verbijsterd, ontzet en perplex ben ik als Marcel de kamer in komt en zegt: “Lotte Wolf is overleden”. Ik kan het nog steeds niet bevatten. Iedere keer die harde waarheid, niemand weet wanneer zijn tijd gekomen is! Hier thuis leven wij in een soort kruitvat dat zomaar kan ontploffen met de gedachte dat iedere seizoen voor ons samen als compleet gezin het laatste kan zijn. Immers met longkanker valt niet te spotten, maar juist om ons heen gebeuren de meest verschrikkelijke, totaal onverwachte, niet te bevatten dodelijke absurditeiten.
Lotte hield bij ons in de wijnschool eens een masterclass over biologische wijnbouw.  Ze was zo bezield, zo geestdriftig, zo overtuigd van de wijnweg te gaan. In 2013, na een gezamenlijk trip naar Bordeaux heb ik onderstaand wijngesprek met haar gehad. Want toen al was ik zwaar onder de indruk van deze inspirerende, fijne vrouw. Waarom moet zo’n leven zo snel eindigen? Ik kan het niet bevatten.

Uit het archief:  – oktober 2013

Voor het ‘wijngesprek’ van vandaag sprak ik  met Lotte Wolf, sommelier van Oud Sluis te Sluis.  Dat is wat zij is, dat is wat zij nu wil zijn. Maar coachen, doceren, kennis overbrengen of …. wijnmaken! Dat is voor straks.

Standvastigheid

Nog geen 20 is ze als ze naar Nieuw Zeeland vertrekt. Een reis die de loop van haar leven zal gaan bepalen. Lotte Wolf vertelt uit eigen geschiedenis. De eerste keer zie ik haar tijdens een proeverij Californische wijnen. Ze schuift aan naast Noël Vanwittenbergh. Haar proefnotities zijn controversieel. In sommige opzichten zelfs lijnrecht tegengesteld aan die van de anderen. Maar ze wijkt geen duimbreed van haar standpunt. Zonder poeha overigens! Ik kom haar vaker tegen op verschillende proeverijen in het land. Zoals die keer in de Grand als Sara Channell van WOSA een Zuid-Afrika contest heeft  uitgeschreven.

Sommeliers

Dit keer spreek ik haar in de Bordeaux waar ze met het Nederlands Gilde van Sommeliers door de streek trekt. Van château naar château.  Is ze inmiddels met haar 27 jaar een autoriteit te noemen? Ik weet het niet, maar ik denk dat ze wel zo gezien wordt. Of ze dat ook wil? Dat is nog maar de vraag. Zonder filter zegt ze zelf. Maar heel bescheiden denk ik. Met haar blonde looks en tengere lijf ziet ze er niet uit als de doorsnee sommelier in het Hugo Boss pak, met donker gepoetste stevige, maar uiterst modieuze van Bommels er onder.

In de groep beweegt ze zich onopvallend, maar ze is daar waar geproefd moet worden. Luisterend naar de wijnmaker. Spugend in de spittoir. Schrijvend in een obligatoir notitieboek. Opeens besef ik waarom ik nooit zo’n goede proever zal worden als deze vrouw. Wat ze opschrijft beklijft. Terwijl ik alles in mijn hoofd denk te kunnen opslaan. Hoeveel waardevols is daardoor al niet verloren!

Levenspad

De van oorsprong Hilversumse sommelier vertrekt na de middelbare school, na een verkeerd gekozen commerciële studie naar Nieuw Zeeland! Backpacken. Want ja, wat moet je anders als je niet weet wat je wilt 🙂 Het noordereiland trekt ze over en  ze geniet van het leven, de oceaan, de vrijheid. Maar eenmaal op het zuidereiland aangekomen is het geld op. Geen nood. Lotte weet van aanpakken. In Marlbourough, in een hotel krijgt ze een job als serveerster. Voor het ontbijt. Ze gaat er op af en doet haar ding. Het wordt het begin van een wijn-carrière zo zal later blijken.

Inmiddels is het 2013 en is ze al vier jaar de sommelier van Oud Sluis. Niet lang meer natuurlijk want het is geen geheim dat deze drie*- tempel over ruim twee maanden zal sluiten. Op 31 december valt het doek en verdwijnt Sergio Hermans met dit restaurant uit het Zeelandse. Hetgeen niet het einde van zijn kookkunst in Nederland betekent. Zijn restaurant in Cadzand: Pure C zal natuurlijk zijn aandacht blijven opeisen.  Naast de nieuwe vrouw in zijn leven The Jane in Antwerpen 🙂

Kruispunt

Voor Lotte betekent dit een kruispunt op haar weg door de wijnwereld. Gaat ze mee? Wordt ze de wijnmanager die nodig zal zijn om de wijnkelders van en Pure C en the Jane goed te laten draaien?  Of gaat ze haar lief achterna naar New York? Marco. Ook werkzaam in Oud Sluis, maar straks en route naar the Big Apple. Tekenend voor het gedrag van deze dame is dat ze pas op het laatste moment iets zal gaan beslissen.  Nu weet ze het in ieder geval nog niet.

Hoe raar het leven kan lopen, zie je ook hier weer. In de eerste hoofdstukken van het boek Lotte komt geen druppel wijn voor!  Thuis kennen ze het ‘vijfindeklok’ principe niet zo. Maar als Lotte terug komt uit Nieuw Zeeland is de wijnwolvin in haar ontketend. Als jongste ooit in Nederland wordt ze voor haar 21ste vinoloog. Na een gierende start bij Fifteen, waar ze net het tweede jaar in gegaan zijn, waar ze werkt onder Matt Skinner, komt ze bij Seinpost terecht als assistente van de sommelier. Alleen waar is de sommelier eigenlijk? Ze wordt voor de leeuwen geworpen, die is er namelijk niet. Wel ontdekt ze Montrachet in de kelder en ze heeft geen flauwe notie wat het is.

De sommelier

Maar de gasten vragen er naar en in Lotte ontwaakt de sommelier. Ze gaat er alles over lezen, over leren! Ontwikkelt haar wijnkennis in een snel tempo. Na één* Seinpost komt er een nieuwe uitdaging: Callas in den Haag.

En na het Haagse volgt dan België. Samen met Marco vertrekt ze naar Mol. Het einddoel zal Zeeuws Vlaanderen zijn. Het theater in Oud Sluis. Waar ze kan acteren zoals  ze zelf wil. Met de wijnen die ze zelf uitkiest. Waar vriend Marco ook in de keuken werkt. Alleen zegt ze, “ik moet niet proberen een gerecht aan een wijn  aan te passen, want dat gaat hem echt nooit worden. Dan zegt Sergio: pak jij lekker een andere wijn!”

In Zeeuws Vlaanderen gaat ze los. Alles kan op ‘beverage’ gebied. Ze ‘sjeekt’ de cocktails en schenkt saké. Ze maakt thee zoals de Sri Lanka New Heaven Scent. Het vermaken van de mensen vermaakt haar eindeloos. Maar de energie die ze hier voor terugkrijgt kost ook veel. Lange dagen, lange uren. Werkweken van zo’n 60  tot 70 uur zijn de minste. Waarin ze naast  fysieke arbeid ook moet werken aan de menu’s die Sergio haar opgeeft. Als hij beslist dat volgende week het hoofdgerecht  ‘Zomerree back to the roots’ is, dan is snel schakelen het advies. Haar database met wijnen die ze geproefd heeft, is daarom onmisbaar. Anders komt ook een Lotte niet op combinatie tussen deze ree en de Brunello Montalcino.

Zuid-Afrika

Land waar ze graag naar toe zou willen is toch wel weer Zuid-Afrika. Dan naar Swartland waar ze bij Eben Sadie wijn wil maken. In Nieuw-Zeeland was ze al en in Australië ook. Daar werkte ze drie maanden tussen de kangoeroes en maakte wijn bij Rockford.

Het kan maar zo gebeuren, want in Nederland, laten we eerlijk zijn, is de koek  misschien wel op voor Lot. Als ze zich wil blijven ontwikkelen, wil groeien, dan moet ze nieuwe uitdagingen aan gaan. Maar het kan ook net zo goed New York worden,  de belangrijkste kok uit haar leven achterna. Wie zal het zeggen!

2 Reacties

  • Michèle Lainé Posted 14 oktober 2013 18:19

    Blij dat ik Lotte hebt uitgenodigd voor deze reis naar de Médoc: een bescheiden en gezellige meid en wat een wijnkennis!

  • anja, overbuurvrouw , ooit…. Posted 20 oktober 2013 16:46

    hey Lotte, ik kreeg de link voor dit artikel doorgestuurd van Bea, harstikke leuk !
    ben benieuwd wat je gaat doen.

    in elk geval heel veel succes

Reageren is niet mogelijk.