Rioja maar ook Bilbao

Rioja maar ook Bilbao

Rioja

Rioja, wat een gebied. Iedereen heeft er wel eens van gehoord. Iedereen heeft er zijn mening over. Het is al weer zo’n twee jaar geleden dat ik hier op wijnbezoek ging. Op weg naar Rioja. Het was een geweldige reis vol hilarische evenementen en prachtige bezoeken aan onder andere Campo Viejo. Ook de stad Bilbao deden we aan!

Onze laatste dag van de reis brachten we door in de upcoming City of Bilbao. Een feestje! Ik blogde als volgt:

riojaCampo Viejo

Zijn we al op de avond van onze aankomst meegezogen in het straatleven van deze stad als gast van het Street art project van het Riojahuis Campo Viejo – ook zeer cultureel  – worden we nu het kunstzinnige Guggenheim in getrokken. Nooit eerder slaagt een museum vol contemporaine kunst er in zo’n diepe diepe indruk op mij te maken. Dankzij bemoeienis van het buitengewoon gastvrije Campo Viejo dwalen wij met een vloeiend Engels sprekende Spaanse kunsthistorica door dit paradijs van hedendaagse art in de schoot van de – eens bijna verloederde – industriestad Bilbao. Aan de rivier de Nervión en één van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella.

Collectie van het Guggenheim

Zij leidt ons langs de blijvende objecten in het huis zoals het werk van de metaalkunstenaar Richard Serra. Een enorm gevaarte van staal. “The matter of time”. Kosten van dit werk ruim $ 20.000.000. Ook in het Kröller Müller museum is werk van zijn hand te vinden.

We bekijken de indrukwekkende tentoonstelling van de Franse schilder George Braque. Van hem kunnen we verschillende kunstperiodes zien, waaronder het opkomende kubisme waar hij samen met Picasso de grondlegger van is geweest.

Bilbao-5Bilbao-2Feminin nihilistic gospelsong

De kers op de taart echter is niet de uitstalling van zij die eens het Amsterdamse Hiltonbed deelde met John Lennon, tijdens hun eerste Bed-In voor vrede. Yoko Ono.
Nee, het is de magistrale muzikale video van de IJslander Ragnar Kjartanssons ‘feminin nihilistic gospelsong’. Een beetje the sound van Lennart Cohen misschien, zoals een reisgenote oppert, maar diep, diep indrukwekkend.  Op slag van intreden van de ruimte waar deze expositie in videobeelden wordt geprojecteerd, waan je je zelf buiten de waan van de wereld. Het kan niet zo zijn dat je hier niet van onder de indruk raakt. Je treed als het ware uit je lichaam en wordt opgenomen in the sound of the music, in de beelden van de video. Niet uit te leggen, maar totaal onverwacht en onweerstaanbaar aangrijpend.  (Ik raad iedereen met klem aan, niet een van de youtube filmpjes te kijken die er inmiddels zijn, als je van plan bent het origineel te gaan zien en horen)

Bilbao-7Nerue met *

De dag sluiten we af met een fenomenale lunch bij het uiterst minimalistische Nerue. Een *Michelin. In een verblindend witte ruimte staan de ronde tafels leeg uitnodigend te zijn, personeel in afwachting van gasten staat als een leger in de ‘zaal’. De keuken is een grote blikvanger waar talloze werkmieren de orders van de chef uitvoeren. Met een getrainde precisie wordt er bediend voor volk en vaderland. Proef en geloof er in. Maar de sfeer moet je wel zelf maken.

Wij eten zes-gangen. Een amuse vooraf in de vorm van een heldere en zeer smaakvolle gazpacho!

Daarna volgde – om in stijl te blijven – in minimalistische vorm genoteerd:

Bilbao-6

White Aspreges
Iberian pig’s tail
Cod
Cow tenderloin
Avocado – grapefruit tears
Pure Chocolate and spicy marzipan sand
Cafe – maceron

Als ik dit teruglees, kan ik niet wachten weer naar Rioja te reizen! Whow,  er is zo veel te zien in de wijnwereld, zo veel te doen, te proeven. Ook de culturele wereld verwant aan deze wijnwereld is zo breed als je het maar wilt zien.  Maar de tijd! Er is er zo weinig van en de jaren gaan zo snel voorbij! Keuzes maken dus. En dat geeft serieuze keuzestress 🙂