An ‘unhappy’ bottle…

Voor het ‘wijngesprek’ van vandaag, ben ik op bezoek gegaan bij Vinites in Haarlem. Hier spreek ik de energieke duizendpoot Moerdijk! Een heerlijke lunch sluit dit Haarlems avontuur af.

Cathy Moerdijk en Imko Binnerts, partners in crime, in de wijn, het restaurant, de liefde. Hoe kom ik hier nu weer verzeild? Inderdaad ja, hoe ik uiteindelijk op de Jansstraat ben gekomen is een groot raadsel. Voor iemand zoals ik, met een richting- en oriëntatieprobleem groter dan een skippybal,  is de Haarlemse binnenstad een doolhof. Zelfs mijn vriend ‘tomtom’ begrijpt er niets meer van. Dan ben ik dus reddeloos verloren!

In ieder geval, het is me toch gelukt! Opgelucht, want deze afspraak staat al maanden op mijn prioriteitenlijstje en ik heb eerlijk gezegd weinig zin om hem door zo iets stoms –  krioelen door een binnenstad – te moeten laten schieten.

Het moge inmiddels duidelijk zijn, ik ben op bezoek bij Cathy Moerdijk, inkoper van Vinites. Vinites houdt kantoor in Haarlem. Zat het kantoor voorheen op Kenaupark nummer 4,  is het in maart 2010 verhuisd naar Het Paardenwed. Het Paardenwed is een schitterend gerestaureerd monumentencomplex op de hoek van de Jansstraat en de Nieuwe Gracht.  Het pand ontleent haar naam aan het feit dat het in de late middeleeuwen fungeerde als herberg en drenkplaats voor paarden. Mooi zo. Ook ik word na aankomst  prettig voorzien van vers water en koffie.

Over het ‘werkpaard’ Cathy Moerdijk heb ik al veel gehoord, maar ik heb haar nog nooit in levende lijve ontmoet.  Ze dendert de trap af, op meters hoge hakken, een brede lach op het gezicht en meteen is het ijs gebroken. De typische gastvrije uitstraling van iemand die tot op het bot toe gewend is anderen op het gemak te stellen. Een horecavakvrouw buiten kijf.

Samen lopen we naar één van de stijlkamers boven in het pand. Prachtig pand, marmer, grote hoge plafonds, oud! Mijn stijl boven alles.

Cathy praat veel, snel en  makkelijk. Dat ze beweert een verlegen meid te zijn geweest, is moeilijk te geloven. Zelf geeft ze daarbij aan dat de horecawereld  voor verlegenheid een zegen is. Als je dat universum in gaat, moet je je zelf vergeten, dan kun je je eigen ego niet meer koesteren, Dan open je je geest als vanzelf voor anderen. Je wordt daar vrijer door, je praat duidelijk makkelijker en misschien ook wel veel….

Zeeuws meisje van origine. Het werken in de genen gebakken. Niet stilzitten, vooral niet niets doen, handen laten bewegen. Al is het maar om duizenden tulpenbollen er door heen te jagen. Zomers lang. Je wordt er sterk van, in ieder geval innerlijk. Ze is er duidelijk niet slechter van geworden. Geen flauw mens,  geen ‘piepert’, maar iemand die met beide hoge hakken stevig op  het marmer bij Vinites staat, maar ook  op de vloer van Vis&Ko en  Wijn&Ko. Samen met echtgenoot Imko Binnerts, well known Chef. Deze twee laatste ondernemingen staan in volle bloei! Plaats: ook hier in de Haarlemse binnenstad.

Nee, ze heeft nooit het idee gehad om de horeca in te gaan, ze doet het gymnasium in Goes  en vertrekt naar de grote stad. Studeren! In Amsterdam! Om nooit meer langer dan slechts voor even stil te staan bij haar Zeeuwse roots. Klassieke talen met Italiaans als bijvak, want het gaat toch allemaal wel vlot. Hoewel ze ook hier hard voor werkt. Gewoon omdat het in het bloed zit.

Op de  Spuistraat  gooit zo’n beetje rond dezelfde  tijd  ‘Haasje Claes’ de deuren open. Al snel een begrip voor iedere buitenlander die de echte Hollandse Pot wil eten.  Na in 1974 in één pandje te zijn begonnen is Haesje Claes in de loop der tijd uitgegroeid tot een bruisend restaurant uitgestrekt over maar liefst zes, onderling verbonden, historische panden. Een goede vriend van Cathy maant haar daar eens te gaan kijken ..Als student is toch immers iedere gulden (toen nog) goed besteed.

Het wordt natuurlijk een tijd om nooit te vergeten. Het begin van haar “iedereen kent iedereen” periode kun je zeggen.  Ze ontmoet mensen als Harry Groen, wordt vriendinnen met Lucette Oostenbroek Faber en stapt van haar vegetarische troon af, hoewel ze hem nooit de rug toekeert! Vegetariër Moerdijk gaat op in de wereld van vlees en vis. Ze leert letterlijk alles te eten en stort zich gepassioneerd op zwezerik, lever en niertjes. Boudin Noir wordt haar verslaving. Ze gaat aan de wijn! Ze leert wijn drinken met   een wijn van de 95 ha grote wijngaard van Léoville-las-Cases, deuxième grand cru uit Saint Julien en een Chasse Spleen 81 uit Moulis-en-Médoc.

Dan haast ze zich door naar restaurant Sancerre, in de Reestraat tussen de Keizers- en de Prinsengracht Hier is het knetterhard werken. De klassieke talen verdwijnen steeds meer op de achtergrond, worden echt ‘vergeten’ talen maar ander latijn komt er voor terug: in Vino Veritas.

Als Cathy eenmaal de wijn heeft ontdekt, gaat ze snel steeds beter en makkelijker proeven en wordt ze en passant vinoloog. De Sancerre tijd is fantastisch ….. Ze ontmoet René Verkerk die haar wijncarrière  met zijn smaakvermogen zeer beïnvloedt,  en Eddy Wyngaarde  van restaurant Sancerre die haar “de wijn in stuurt” !

Ze gaat de sales in, de verkoop aan horeca en wijnhandel  – en dat  verkopen houdt ze jaren vol, ondanks dat het eerste jaar haar –  op dat moment als enige vrouw in de wijnverkoop  in Nederland –  niet echt gemakkelijk valt. De dames kunnen moeilijk accepteren dat er plots een fleurige dame langskomt in plaats van een  mannelijke verkoper. Haar kennis wordt enorm op de korrel genomen. Of ze wel weet waar de Beaujolais ligt …  Maar dat tij keert snel 🙂

Residence volgt, ze doet grote proeverijen  o.a. voor de  Jeunes Restaureurs en het  Relais du Centre, leert Imko kennen en is voorgoed een vast, niet meer weg te denken gezicht binnen de Nederlands gastronomie en bijbehorende wijnwereld. Bios Food&Wines in Alkmaar wordt gestart samen met Imko. Het blijkt een   afleidingsmanoeuvre te zijn, want inmiddels is ze  sinds 2004 Inkoopmanager bij Vinites en heeft ze samen met Imko, de twee ‘Ko’s’ in Haarlem, Vis&Ko, Wijn&Ko. Natuurlijk ook Karo, hun dochter van inmiddels al weer bijna 15.

Karo is niet te beroerd om als iedere dochter even haarfijn de puntjes op de i te zetten. Waarschijnlijk om te voorkomen dat ik vrees met een halfgodin te maken te hebben.  Zo hoor ik dat je haar moeder kunt  verleiden met een Caesar Salad, maar het allerbeste doe je dat met een ouderwetse zak frites met mayo! En verneem ik tussen neus en lippen door dat Cathy weliswaar gek is op mooie kleren, maar van shoppen een gruwelijke afkeer heeft. Dat haar perfectionisme erg benauwend kan zijn. Alleen al  in beschouwing genomen dat voordat ze ’s morgens aan het werk gaat, eerst het hele huis  nog even schoon  gemaakt moet worden.

Cathy bepaalt veel in de wijnwereld. Ze heeft inzicht, ze verplaatst zich in de consument. Ze heeft visie. Onbekende wijnen die ze proeft en waardeert, volgen steevast enkele jaren daarna  de weg omhoog. De mensen om haar heen, zelfs Imko, snappen ‘haar’ wijnen soms niet meteen. Het duurt even, maar dan valt onverbiddelijk toch het kwartje. Ze deed het kunstje bij Musar wit, met Chenin blanc uit Vouvray, met Viognier en ze laat rustig haar eigen wijnen maken in de Pfalz in Duitsland. Weingut von Winning vinificeert verschillende labels in overleg met Cathy.  Haar eigen lijn zoals zij vindt dat hij goed is.

Ze is niet alleen bezig met het intrinsieke product, het product zoals het is, haar kracht ligt ook  in het anticiperen en het nadenken over onderscheidend vermogen.

Een unhappy bottle tot slot!  Wat een maffe titel, en zeker niet van toepassing op de inkoopster zelf!

De biodynamische wereld spreekt haar aan! Rudolf Steiner fan? “Welnee,” lacht ze, “maar ik geloof in het grote belang van duurzaamheid en van het werken in, maar vooral met de natuur. Luisteren naar de natuur! Daar gaat het om. Ik ben ervan overtuigd dat een wijn, net zoals een mens, tijdelijk niet lekker in zijn ‘fles’ kan zitten. Ik geloof daar in. En dat heeft allemaal te maken met de biodynamiek van ons bestaan.”

Dit alles verneem ik middels een niet aflatende stroom van woorden, waar tussendoor veel gelachen wordt. Humor is haar zeker niet vreemd. Ik heb geen vraag hoeven stellen.