Barbaresco en Gaja

Barbaresco en Gaja

GajaBarbaresco

Een van onze tripjes in Piemonte bracht ons ook in het soms, zeer onterechte, wat achtergestelde Barbaresco. Achtergesteld in die zin dat men het nogal makkelijk heeft over het “kleine broertje” van Barolo. De kalk-kleibodem is hier net zo goed als in Barolo hoor. We bezochten daar om de hoek La Morra, we liepen langs de Cannubi wijngaard bij Barolo en hier in Barbaresco hebben we Gaja opgezocht.

Zoete Nebbbiolo

Wat een mooi bergdorpje dit Barbaresco. Niet te geloven dat deze wijnen zolang niet echt bekend waren, laat staan bemind. Ook raar om te bedenken dat Nebbiolo tot het midden van de 19de eeuw gewoon een zoete wijn was. Daarna brak de tijd van de geharnaste, tannine-bommen aan. Late rijping, stevige vinificatie en tot slot eindeloze rijping op grote fusten, dat maakte het de wijn ook niet bepaald gemakkelijk.

BarbarescoModerne tijden

Dat is allemaal op de schop gegaan. Fruit is een belangrijke speler in de Nebbiolo wijnen geworden! Natuurlijk zijn de tannines niet verdwenen, maar ze hebben een andere taak gekregen. Ze gaan samen op met het fruit, waardoor de wijn frisser wordt, niet uitgedroogd is, zelfs een zekere zoetheid kent.
Nee, je maakt zo’n fles nog steeds niet open na een jaartje of twee. De wijnen hebben zeker hun rijpingstijd nodig, maar doordat er onder andere veel meer RVS in het spel is gekomen voor de gisting, de druiven exact op het goede moment geplukt worden en een  niet zo lange houtrijping meer, bovendien wordt er veel gebruikt gemaakt van kleinere vaten.

GajaGaja

Terug naaar Barbaresco. Het gebied is met zijn ruim 700 ha aan wijngaarden, half zo groot als Barolo. Hier is niet altijd nebbiolo haantje de voorste geweest. Nee, tot de jaren 90 van de vorige eeuw was de barbera druif hier veelvuldig aanwezig. Maar wie het stadje en het wijndistrict zo bijzonder heeft gemaakt, dat is Angelo Gaja.

Wij liepen hier op een regenachtige middag rond en vonden op de Via Torino het domein van Gaja.
Wel, niet vreemd, maar daar kun je niet zo maar aanbellen en zeggen: “Hai, wij komen even buurten.”
We hebben de sfeer geproefd, zijn in de grote wijnhuizen in het dorp geweest en hebben genoten. Gaja niet gesproken. Maar een prachtige beschrijving en een mooie indruk van Gaja en andere wijnproducenten in Barbaresco heb ik wel gevonden bij de ‘Citizen.’ Fantastische leestip! Enjoy!