Barcelona in schril contrast

Barcelona in schril contrast

Column Marja van Beek

Een schril contrast

Casa BatloOp de Passeig de Gràcia loop ik langs Prada, langs Louis Vuitton, langs Cartier! Er langs 🙂 Even verder op de laan, aan de overkant van de avenue pronken naast elkaar de huizen Casa Amatiler en Casa Batló. Nieuwe Tapas concepten zijn weer herrezen, als paddenstoelen uit de grond gestampt. Txpaela bijvoorbeeld. Maar waar ik op weg naar ben is anders, is er sinds enkele jaren, is majestueus, is Torres.

Een reusachtige mondiale wijnbedrijf, ooit opgericht door twee broers in 1870, Jaime en Miguel. Wat zouden ze opkijken als ze in 2014 met mij oplopen, in het huidige Barcelona. Twee oude mannen met de handen gevouwen op de rug. Krom, maar sterk. Gepassioneerd babbelend, schuifelend over de Passeig. Op weg naar hun dagelijkse shot wijn op nummer 78 – la Vinoteca Torres.

Torres vinoctecaDe wijnkaart, intrigerend door complexiteit, toch zo weergaloos in elkaar overlopend als een geoliede machine. Met lichte houtgerijpte wijnen die de de aroma’s van de druivenrassen feilloos weergeven. Een stadium daarvoor de frisse witte aperitief wijnen die zowel uit Chili komen, als uit verschillende delen van Spanje. Ook de Chardonnays uit Russian River Valley, Californië zijn aanwezig. Alle wijnen per glas te proeven. Alice in Wonderland zou zich minder verwonderen! Rosé, Zoet en verbijsterend Rood!

barcelona beachWat ik hier doe? Simpel, ik hou van Barcelona, de wijken, het strand. Zelfs van de metro. Het rumoer op straat dat bijna 24/7 doorgaat, met uitzondering misschien het vage schaduwgebied tussen de hele late uurtjes en die waarin de haan parmantig zijn kukeleku kraait.

Passeig de Gràcia, het ene uiterste. In schril contrast staand met de armoede die de bedelaars uitstralen. De kromgebogen oude kraaien, wiens hand in bedelstand vergroeid is. De in lompen geklede zwerver die we een slaapplaats zien inrichten voor de deuren van de kerk op Plaça de Sant Pere. De ineengeschrompeld mannetjes zonder benen op de trappen van de gotische Catedral Santa Eulàlia.

skatebordersEr is een gebied aan de zuidzijde van de Ramblas de Raval, dat een mindere favoriete plaats op mijjn toptienlijst inneemt. Zeker niet het hele deel. Het hippe El Raval is de meest westelijk gelegen wijk van het oude centrum van Barcelona. Multicultureel en alternatief. met het MACBA, Museu d’Art Contemporani de Barcelona aan het Plaça dels Angels, wat weer een aanrader is! Hoe gekker hoe beter daar.

ramblas el ravalMaar de meest ver gelegen zijde is sinister. De mannen die daar lopen kleden ieder vrouw met de ogen uit, Overspannen machos in strakke hemden, oude spijkerbroeken, soms op ‘sjiek’, soms oosters. Met in het zuiden de rosse buurt Barri Xines. Niet iets waar je je ‘s avonds graag ophoudt.

Toch is Barcelona is een stad om voor eeuwig van te houden, die aan je trekt, die je moet bezoeken. Mits je als toerist de nodige voorzorgsmaatregelen neemt. Wees op je hoede voor vrouwen die je quasi ludiek aanspreken , op bagsnatching, op zakkenrollerij!

IMG_3741Maar vooral: leef!  en drink het tot de laatste druppel!