De maandag column over wijngeschiedenis!

Wijn in historisch perspectief

Afgelopen week samen met mijn zus naar Amsterdam. Voor een college over wijn in relatie tot wijngeschiedenis. Erg leuk om met haar op stap te gaan. Wij, voortkomend uit twee verschillende productielijnen na de oorlog – jaren 50, jaren 60, hebben altijd wel iets om te lachen. Alleen al de manier hoe mijn zus het Amsterdamse verkeer ‘aanvalt’ is ronduit hilarisch. Kortom een mooie middag in het Allard Pierson museum op het Damrak. Wijn in al zijn oudheid, het is iets dat de laatste tijd  van verschillende kanten aandacht krijgt.

wijngeschiedenisWine Grapes

In Perswijn staat dit jaar een hele verhandeling over de oerdruiven. Hoe belangrijk de gouais blanc is geweest, maar ook de pinot noir! Het meesterlijke Wine Grapes van de 3J’s vertelt ons daar alles over. (Jancis Robinson, Julia Harding en Jose Vouillamoz)

De Zwitser Vouillamoz schijnt een voorliefde te hebben voor wijn van obscure druivenrassen. Maar graag zonder toevoeging van eiken 🙂 Hij is het die je precies kan vertellen hoeveel hectare van welk druivenras ook waar geplant staat. Over oudheid gesproken! Maar ook dat ooit, in een ver verleden, wat je niet zou verwachten, maar wel gebeurd is, de Spaanse cabernet franc, een Baskische druif, ouder wordt van de cabernet sauvignon en merlot! Je verdiepen in de geschiedenis opent zo nieuwe werelden! Heel verrassend.

De oorsprong en verder

Bij historica Marielle Beukers gaan we terug, het pad af naar de oorsprong. Het allereerste begin. Naar de oudste sporen ergens 6000 jaren voor Christus. Hoe via de Kaukasus – Anatiolië – Kapadocië – het land van de Eufraat en de Tigris – de wijn in Kreta komt en zich allengs verspreidt over eilanden in de Middellandse zee als Sicilië, Sardinië en Corsica.
Ze spreekt over de Etrusken, de Romeinen, over Mamertinum, de lievelingswijn van Caesar  en over posca, het mengsel van wijn en azijn dat Jezus aan het kruis op een spons aangereikt krijgt. Waar wijn eerst slechts bedoeld is voor de kerk, wordt het langzamerhand de begeleider van de maaltijd. In die tijd is er in het noordwesten van Europa nog geen druppel te vinden. De Romeinen zijn het die wijngaarden aanleggen op de hellingen langs de Rijn en de Moezel.

teatro romeChampagne en zo

Haar voordracht blijkt een inleiding te zijn op een drie kwartier zelfredzaamheid waarbij we teksten te zien en te lezen krijgen onder andere van Noel Chomel uit 1772. Het minst interessante deel, de tijd vullen met het lezen van oud-Nederlandsch, om te zien dat er in die tijd onder andere al champagne “ Want men moet het inderdaad met die houden, welke den Geest van den Champagne Wijn voor een zoon van levensgeest houden; en wie weet, of de Champagne druiven niet zelfs denken?” en andere wijnen gemaakt worden in Frankrijk, die er nu nog steeds zijn. Voor mijn zus, die van het handschriften en boekwetenschappen gebied is, weinig met wijn heeft, is ook het eerste deel van de middag het meest interessante. Wijn in historisch perspectief.

Veuve Clicquot

Net voor de storm losbarst, gieren we Amsterdam uit. Thuis wat later, waar geen regendruppel gevallen is, zit ik in de tuin met een glas Italiaanse Comitissa uit Alto Adige. Mooie zachte verleidelijk bruis en ik duik terug de geschiedenis in. Zo rond 1800. “Er is maar één kwaliteit: de beste.” Dat is het devise van het champagnehuis Veuve Clicquot. Een theater met als hoofdrolspeelster Nicole Ponsardin. De wedude Clicquot! Een mooi stukje wijngeschiedenis verwoordt door Guy Bourgeois en Ben Herremans.

Er is maar één kwaliteit: de beste! Een waar woord! Daar sta ik achter, daar ga ik voor!

blogpost-de-wijncoach