De maandagcolumn over Pinot Noir

De  maandagcolumn over Pinot Noir

Van gips tot Pinot Noir

Midden in de hal van het ziekenhuis staand, realiseer ik mij dat ik aan de verkeerde kant naar binnen ben gegaan. Ik kom niet op bezoek, maar ben (naar ik hoop) slechts op doorreis. Achter de balie zit een vriendelijke man, die mij de weg naar de eerste hulp wijst. De weg naar mijn moeder die gevallen is in de badkamer en zo, naar zal later blijken, haar 93 jaar oude onderbeen heeft gebroken. In de wachtkamer zit ze rechtop in een rolstoel, naast haar een lieve verzorgster uit het tehuis waar ze woont en aan de overkant van de tafel de verdomd aardige vrijwilliger die met mams en de rolstoelbus naar het ziekenhuis is gereden. Met een lantaarntje te zoeken, deze mensen die simpelweg zeggen ‘ach ja, het geeft niet, iemand moet het toch doen’!

Blauw gips

Serendipity-1Mijn moeder kijkt me aan en ze realiseert zich in een klap, hier staat een kind van mij! Dat op zichzelf is uniek. “Wat kom jij hier doen?”
Als ik haar uitleg dat ik ben gebeld, dat ze haar enkel, voet, been misschien heeft gebroken, dat er foto’s gemaakt gaan worden en dat ik halsoverkop de winkel heb afgesloten, is ze opperst verbaasd! Zij weet van niets!
De brigade van het tehuis vertrekt, de rolstoelbus verdwijnt langzaam uit het zicht, uit de mist doemt de auto van mijn zus op. Samen klaren we de klus en uiteindelijk rond 21.00 uur die avond keert mijn moeder terug naar huis, in een ambulance en met een groot, blauw gipsbeen! Zelf heeft ze geen idee. Immers, ze kan al enkele jaren niets meer onthouden en zo klimt ze die zelfde nacht al uit haar bed om met gips en al naar het toilet te gaan! Weet zij veel dat ze er zes weken absoluut niet op mag staan, laat staan dat ze überhaupt weet dat ze een gipspoot heeft!

Pinot Noir Serendipity

Maar dat hoor ik de volgende dag pas. Zus en ik nemen afscheid en ik rij naar huis. Ik parkeer mijn moeder in mijn gedachten en denk aan het wijn-event dat ik gemist heb. De lancering van Pinot Noir Serendipity! Het geesteskind van Monique Breuer – meisje uit de snoepwinkel – ! Een verhaal als een sprookje. Er was eens een Prinses Monique …..  voor geen gat te vangen en altijd in voor nieuwe, leuke dingen die haar stuiterende geest kunnen prikkelen. Ze bedenkt ten tijde van haar studie vinologie aan de wijnacademie, hoe leuk het zou zijn om zelf wijn te maken! En ja, ze laat niet slechts de wens de vader van de gedachte zijn, ze voert het gewoon uit! Ze maakt er een serieus project van. Met briljant resultaat!

Zuid-Afrika

In een notendop: ze legt contact met een wijnmaker in Zuid-Afrika, ook niet om de hoek en ook niet de minste, David Nieuwoudt, lid van het Cape Wijnmakers Gilde! Het contact intensiveert met uiteindelijk resultaat een verbijsterende eerste, geheel zelf gemaakte wijn van wijnmaakster Breuer in de kelders van Cederberg, met druiven uit de Hemel en Aarde Vallei. De bekende blauwe Bourgognedruif maar dan gecultiveerd in Zuid-Afrika.

Credo:

“Leg het bij Monique neer en het gebeurt gewoon!”

Smaak van Wijn

Serendipity-2Inmiddels is de wijn naar Nederland verscheept en nu na de door mij gemiste lancering, die waanzinnig mooi geweest schijnt te zijn, heb ik de wijn inmiddels kunnen proeven! Jong en fris, hel rood fonkelend in het glas. De wijn heeft een rijpingspotentieel van enkele jaren en zal verder ontwikkelen op de fles, waardoor tertiaire tonen tot ontplooiing komen. Nu is het al een feestje. Nu is het fruit, de kruidigheid en de zachtheid dat wat de overhand heeft. Perfect bij een salade met gerookte kip bijvoorbeeld. Het kleine bittertje in de afdronk, maakt hem pittig. Geeft de wijn zijn bite!
In Society Wijn Shop Smaak van Wijn ligt hij in het schap volkomen op zijn gemak tussen andere Zuid-Afrikaanse grootheden als Raats, Aaldering en Ernie Els.

PS: er zijn maar 1000 flessen beschikbaar! in zijn totaliteit…..

blogpost-de-wijncoach