Een duaal gesprek over wijn, what else…

“In de serie “Mijn gesprekken – wijngesprekken” praat ik wekelijks met mannen en vrouwen die hun sporen in de wijnwereld verdiend hebben. En liefde, passie  hebben voor deze onmetelijke  en ook mysterieuze wereld van wijn. Maar ook op het snijvlak waar wijn zijn gerecht ontmoet! Ik was te gast op de redactie van Perswijn voor een gesprek over …..”

logo perswijn

Iedereen heeft het, van die kleine slechte gewoontes waar je nooit helemaal vanaf zult komen. Maar het is, denk ik al gewoon goed als je het herkent en weet van jezelf.

Zo ben ik nog al van de bevooroordeligere kant, terwijl ik weet dat ik er altijd naast zit. Op weg naar mijn wijngesprek met de heren de Groot, ja,ja, die van Perswijn, had ik ook mijn mening bij voorbaat al gevormd. Sjoerd had ik een paar keer ontmoet, op proeverijen, zelfs éénmaal in de kelder van de redactie daar. Aardige vent. Maar ja, die Ronald hè, wat moest ik daar nu mee. Ik had altijd zo’n beetje het idee van een wat stugge man, die geen woord teveel zou zeggen.

ronald de groot nieuw portraitInderdaad, natuurlijk…. Helemaal fout! Eerlijk is eerlijk, ik zat er totaal, finaal, faliekant naast! Ronald de Groot, gewoon een vriendelijke, aardige vent met humor en een mooie glimlach!
Vooroordelen, je zou ze toch wat!

Het wijngesprek vond plaats op de redactie van Perswijn, drie hoog, met een uitzicht over half Amsterdam. Naar boven stommelend, langs flessen en dozen, kwam ik een handjevol redacteuren tegen. Ook de eindredacteur van online Perswijn.nl schudde ik een handje. Anne van Melick! Het deed me deugd dat een krachtige vrouw in deze hanenren met de pen regeert als eindredacteur! Al het ‘nieuws van de dag’ passeert haar scherm, om uiteindelijk ergens op de site weer boven water te komen.

Anda Schippers is de eindredacteur van de printed paper! Met haar kennis van de Nederlandse taal- en letterkunde, waarin ze promoveerde in 1995, haalt ze de spreekwoordelijke zweep over de woorden van het mannelijke geslacht. Ze poetst de teksten, plaatst de komma’s en kneedt het geheel tot een leesbaar en helder magazine.

Zowel Sjoerd als Ronald zijn beide geboren Amsterdammers en hoewel Ronald zich buiten het hoofdstedelijke Amsterdam vermaakte in zijn jonge jaren, is Sjoerd een echt ‘Amsterdammertje’ Beiden studeerden hier ook.
‘t Ja, appels vallen niet ver van de boom en dat is vaker zo in ‘wijnfamilies’ is mij ingefluisterd.sjoerd 2

Zijn medicijnenstudie aan de VU deed senior niet naar de drank grijpen, maar hij ontwikkelde hier wel zijn proefvermogen doordat hij regelmatig naar wijnproeverijen ging. Hij raakte bevriend met Karel de Graaf. De welbekende Amsterdamse Bourgondiër, waar vinpressionist Hubrecht Duijker lovend het volgende over schreef:

Over Nederlandse wereldklasse gesproken, er bestaat ook een wijn die dat predikaat verdient. Namelijk de Meursault Les Narvaux 2009 van Domaine Karel de Graaf. Afkomstig van een kleine, nog geen halve hectare tellende bezitting die op 380 meter hoogte ligt – en eigendom is van Bourgogne-kenner en –handelaar Karel de Graaf. De van optimaal rijpe chardonnaydruif vervaardigde 2009 combineert in zijn smaak frisheid met notigheid, milde citrus, wat peer en beschaafde, zacht kruidige houttonen. Fantastisch bij vis (zelf genoot ik ervan bij lekkerbekjes).  ‘Van de 2009’, zo schrijft Karel, ‘werden 2700 flessen gebotteld. Ik heb zelf maar 544 flessen. De overige zijn voor de pachter die het onderhoud van de wijngaard doet en voor dekking van de kosten van gedeeltelijke herplanting.” Een prachtig commentaar.

Ronald proefde niet alleen, maar schreef ook veel over wijn. Later natuurlijk voor Perswijn, maar in eerste instantie voor de Telegraaf, de Elegance en zelfs voor The Oxford Wine Companion.

Medicijnen studeer je echter niet zomaar, dus Ronald leidde het duoleven van een eeneiige tweeling. Na het afstuderen werkte hij, op steenworp afstand van zijn huis en het gezin, als ‘Uitslaggevend’ arts voor de militairen! Als burger. Een redelijk relaxt bestaan, waarbij de wijnbusiness gewoon doorgang kon vinden. Allerplezierigst.

In de tachtiger jaren wordt het allemaal steeds serieuzer en  resulteert het zelfs  in 1988 in de oprichting van Wijnpers Uitgeverij. Een familiegeschiedenis waarin de kinderen regelmatig meehelpen het magazine in te pakken, te versturen en andere hand en spandienstjes te verlenen.

Sjoerd met zijn vrouw Leontine LobbesPerswijn, groeit uiteindelijk door tot  een echt familiebedrijf. Sjoerd neemt het voortouw bij de kinderen. Vanaf zijn achtste wordt hij door pa op sleeptouw genomen en voelt hij zich thuis in restaurants van allerlei klassen. Moeiteloos, achteloos, haast spelenderwijs ontwikkelt hij een fenomenaal proefvermogen waardoor hij nu als 34-jarige een proever van aanzien is geworden. Een graag geziene gast op mondiale tastings.
Zo vliegt hij die avond na ons wijngesprek  voor een ‘snoepreisje’ naar Toscane.
“Ha ha ha, denk je dat? Nou, ik doe deze proeverij in Toscane nu voor de vierde keer, maar ik ben nog nooit verder buiten gekomen dan op de luchthaven van Florence! Daar stap ik in de taxi die mij naar het hotel brengt, waarna ik de volgende dag aan de proeverij deelneem! Neem van mij aan! Wijnproeven is een tantalus kwelling en keihard werken. Je krijgt er blauwe tanden van, je tandglazuur smelt harder weg dan de het ijs in Antarctica en je bent veel op reis! Met een gezin thuis, niet altijd even makkelijk.”

ronald de groot met rieslingRonald valt hem bij. “Ja, ik vertrek volgende week weer naar Chili.”  (Ik slik het ‘Sh..’ woord nog net in.) “Lange vliegtocht, constant alert zijn, veel schrijven en fotograferen. Daarbij komt dat ik onafhankelijk wil kunnen schrijven, dus we kunnen niet zomaar met iedereen op pad. Dan wordt er een tegenprestatie van ons verwacht, die wij misschien helemaal niet kunnen leveren, of waar we absoluut niet achterstaan.
Vergeet niet dat het proeven ook vermoeiend is. Ga er maar aanstaan: 32 wijnen in twee uur! Dat is iets anders hoor, dan wat deed jij ook alweer? Het Magister Vini traject? 12 wijnen over een hele ochtend?”
“Ja, ja, klaar”, lach ik en gooi het gesprek maar over een andere boeg. Het proeven, hoe gaat dat nu precies in zijn werk? Ronald is lid van de Grand Jury European. Dat word je niet zomaar. Daar moet je voor gevraagd worden. Gevraagd word je alleen als je hebt bewezen een constante proever te zijn!

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=KzwaH7x2eA0]

Naast de reizen, de vele proeverijen en hun beider redacteurschap hebben vader en zoon meerdere pijlen op de wijnboog. Te noemen is natuurlijk de Wijntop5.nl wat een initiatief van Ronald is geweest. Ik als aperte lijstjesdisliker vraag sceptisch wat het dan is. Onafhankelijke wijntop 5’s met de lekkerste wijnen in Nederland. Met bij elke wijn een gerecht, met een recept. Kijk aan, dat is toch wel handig :).

Dan zijn er natuurlijk de evenementen die zich de laatste jaren gemanifesteerd hebben als enorme wijnmarkten voor de Nederlandse wijnliefhebber. Vooral Sjoerd houdt zich hier veel mee bezig. Zijn studie ‘communicatiewetenschappen’  aan de UvA mag dan wel niet helemaal tot een vloeiend einde zijn gekomen, desalniettemin is dit wel helemaal zijn ding! De aankomende zomerproeverij in Mövenpick op zondag 26 mei wordt één van de klappers van het 25-jarig Perswijnjubileum.

IMG_6431Grootspraak, de énige restaurantgids voor de wijnliefhebbers is er ook. “Genieten in tijden van crisis.”, staat er in de gids van 2013 te lezen. Maar de kapitein is wel van het schip, sinds het vertrek van Ton Entius. Hoe nu verder, wat zijn de plannen, stopt de gids?”
“We gaan door, we hebben goede inspecteurs! Toevallig, net voordat jij binnenkwam, was ik nog in gesprek met een potentiële kandidaat. Grootspraak blijft en is belangrijk.”

Ik ben het eens, maar misschien dan wat meer aan de uitstraling doen? De sociale media achter deze gids loopt nogal achter en mijn handen jeuken om dit op te pakken 🙂

We praten verder over de proefnotities achter in Perswijn. Sjoerd is hier druk mee bezig, ze te digitaliseren. Ronald heeft notities sinds 1991 in zijn computer staan en het zou natuurlijk wel machtig zijn, om die online te zetten. Dat wordt een mega databank! Geweldig natuurlijk om bijvoorbeeld Bordeaux van voor 2000 naast die van na 2000 te zetten.

“Heren, doen jullie nog wel eens iets anders dan met de handen in de wijngaard, de neus in het glas?” vraag ik tot slot. En ja, zowaar:

Naast lezen zijn de kinderen – voor Ronald de kleinkinderen – zo’n beetje het centrale punt waar hun wijnwereld omheen draait. Maar ook een tennisbal krijgt een klap en een fietsband kan lek, als de heren de Groot hun sport beoefenen.