Eten als een prinses

kasteel heemstedeAls een prinses zat ik in het kasteel. Het Restaurant Kasteel Heemstede in Houten.

december 2012. Als voorbereiding de gidsen er op nageslagen, de website eens bekeken en rondgewandeld over de Facebookpagina. Ik kan niet anders zeggen dat het geheel overkomt over als lekker gastvrij, vriendelijk en spontaan. Niet pompeus, overdreven of arrogant. My cup of tea!

We hadden keurig gereserveerd, waren netjes op tijd en we schrokken ons naar. Over de lange oprijlaan hing de mist, de parkeerplaats was nog niet echt vol. In het warme, gastvrije restaurant zat niemand!

Natuurlijk, dat kan je verwachten met de lunch in dit land waar nog altijd geen lunchcultuur heerst en de mensen liever op twee bruine boterhammen met wat kaas knagen, opgefleurd met een komkommertje als het feest is, dan dat ze uit lunchen gaan, dachten wij begripvol!oester
Echter, zoals altijd: schijn bedriegt!

restaurant heemstedeWe waren niet de enigen, we waren slechts de eersten. Binnen afzienbare tijd was er een geroezemoes om ons heen en vulden de stoelen rondom de tafels zich met veelal heren en een enkele dame.

De ‘zwarte brigade’  (lekker ouderwets woord), bestond deze middag uit een gastheer en een gastvrouw, beide met veel kennis van zaken. Uitzicht hadden we deels op de ‘witte brigade’ door een glazen schuifdeur. Iedereen was hard aan het werk, maar je merkte er niets van. Geruisloos.

We kregen een glas wijn, ik maakte foto’s.
We kregen de amuses, ik maakte foto’s.

We praatten en we kozen: het lunchmenu van € 45,= .amuses

De amuses kwamen in drieën. In het glas een Rheinhessen Seebrich Riesling. Mooie zuren! Fris. Drie generaties in deze wijnmakerij. Opgericht in 1783. Nog altijd een familiebezit. Terecht zeggen ze hier: “Die Qualität hat ihren Ursprung in den Weinbergen! Und nur einmal im Jahr hat man die Gelegenheit den unverwechselbaren Ausdruck der Natur af die Flasche zu übertragen!  Der Wein ist das Abbild des Bodens, der Landschaft und der klimatischen Gegebeneiten.” De bodem: Rotliegendes.

Lagenkarte Weingut-Seebrich

Lagenkarte Weingut-Seebrich

Het zuurtje in de Riesling was zo lekkuhr bij de oester met komkommermousse met ook een zuurtje. De andere amuses: een soepje van biet met een schuim van kruidnagel. De bietensoep is licht en fris!  En uiterst rechts op het bordje: een verfijnd taartje van zwarte olijf met pesto en een koekje van brique. Daarbij een roosje van serranoham. Prima, maar het had niet eens gehoeven.

Het lunchmenu – van het begin tot het einde een feestje! Een carpaccio van coquilles, daar begon het mee. Het klinkt haast oneerbiedig, een carpaccio, want alleen de dunne gesneden st. jakobsschelp, die in plakjes op het bord liggen, rechtvaardigden deze benaming. Zoveel smaken, toch een geheel! Bijzonder. Een kruimeltje spek, een druppeltje truffelcrème, een aardappelkrokantje en nog veel meer.

Na de Riesling zijn we inmiddels afgezakt naar de Bourgogne waar we uit de Macon goudgele Chardonnay in ruime wijde glazen geschonken krijgen. Die ruimte heeft de wijn ook wel nodig om mooi open te gaan. Een soort whoefff.

witte wijnJean-Claude Boisset Macon-Ige Chateau London, fonkelend  goudgeel in het glas, rijpe vanille geur maar ook perzik, en ook citrus. Bloemig. Wat hout! (de helft van de cuvée krijgt een houtrijping gedurende korte tijd.)

Bij het hoofdgerecht, kabeljauw en kreeft, houden we het bij deze wijn.

De indrukwekkende wijnbijbel biedt een keur aan Europese wijnen. Frankrijk is misschien het beste vertegenwoordigd, maar de hele klassieke wereld is goed gevuld. Nieuwe wereldlanden op dit moment beduidend minder, ook al weet de gastheer ons te vertellen, dat dit eigenlijk een toevalligheid is en zo weer anders kan zijn.
IMG_7703Ik die niet van zoete nagerechten houd, verslinger me aan het dessert dat niet alleen prachtig is, maar tevens niet te beschrijven lekker.

Geen dessertwijn voor ons. Niet vanwege ‘de kleintjes’ maar zeker wel vanwege de kilootjes…..

Goede espresso, een blik in de wijnkelder, een hand en een leuke babbel met de chef, en weg waren we.

Raad ik het aan,  ja beslist! De smaken van de producten, de structuur, de kleine explosies aan smaken, wij vinden het meer dan goed.

We doen niet in trosjes, niet in sterren, we doen het simpel. Gewoon in woorden!
Het is top!

(Dit artikel is in december verschenen op de website van het Wijncoachingbureau voor Food & Wine)