Frank Jacobs, of een gesprek met dé wijnproever

Frank Jacobs, of een gesprek met dé wijnproever

Met plezier las ik vandaag het interview met Frank Jacobs in de jongste Perswijn, waar hij lang redacteur is geweest en menig column – op het scherpst van de snede – plaatste! In 2013 had ik zelf eens het genoegen met Frank te praten over wijn, zijn gedachtes en van alles. Ook het heerlijke gebakje en natuurlijk het mooie ‘glas’ staat me nog scherp op het netvlies. Nou, hier dan, uit het archief, maar niet verstoft 🙂 een wijngesprek met een ‘wijngek’ 🙂

Frank Jacobs

Soest, 24 augustus 2013 “Niet eens een zwemdiploma heb ik…”

Een stout glimlachje speelt om zijn mond, terwijl hij mijn reactie afwacht, deze bon vivant, deze Toon Hermans, deze vineuze Youp van ’t Hek, zoals iemand hem eens noemde. Hij grijnst verstolen.

Ik verblik of verbloos niet, want ik vind de opmerking geheel passend in het kader van zijn ‘zijn’!
Frank Jacobs, aangenaam. Niet snel van zijn stuk te brengen, bescheiden, gastvrij, hartelijk, gezellig en een wandelende encyclopedie op het gebied van wijn en feit. Onder  andere redacteur van Perswijn. Maar dat is slechts een van de wijnzaken waar hij zich graag mee bezig houdt. Frank is eigenaar van  ‘Wine PEP talk’,  Publicaties, Educatie en Presentaties op het gebied van wijn!

Dikke kater Bâtard

Samen lekker aan de koffie in de lommerrijke tuin, aan de zijkant van Amsterdam. Dikke kater Bâtard mag niet mee naar buiten. Frank verbant hem zonder pardon naar boven. Beest lijkt het wel gewend. Later, als ik de werkkamer bewonder – wauw, zo georganiseerd – kom ik Bâtard weer tegen! Prinsheerlijk op een kussen schuin achter het bureau. Hij knipoogt naar me!  Het lijkt me een gezellig beest. Binnengesmokkeld, zo’n twee en een half jaar geleden, door de vrouw van Frank, maar de naam komt ongetwijfeld uit zijn koker. Ik verdenk hem ervan al vaak de weg langs de grote wijnen van de Montrachet Grands Crus bewandeld te hebben. Criots-Bâtard-Montrachet, Bienvenues-Bâtard-Montrachet, Bâtard-Montrachet, Chevalier-Montrachet en Montrachet. Ik knipoog samenzweerderig terug.

Frank JacobsHet gebeurt me niet vaak dat ik op een doordeweekse dag in de ochtend al gefêteerd wordt op een glas bruisende bubbels. Maar Frank Jacobs doet het gewoon. Een beetje aarzelend – ik wil natuurlijk wel – een beetje duwend, trekkend, zeg ik natuurlijk ja tegen het glas Champagne. “Gerda zal blij met je zijn,” zegt Frank, “dit is de enige wijn, waarvan zij het glas altijd sneller leeg heeft dan ik zelf!” Ik heb haar nog nooit ontmoet, maar ik mag haar direct.
Ze heeft bovendien dezelfde smaak van boeken, waar het huis dan ook letterlijk onder bedolven is, behalve natuurlijk de werk- en de wijnkamer van de heer des huizes!

Van bier naar wijn

Frank Jacobs is een zuiderling – Nijmegen – hoewel hij zich al meer dan de helft van zijn leven in het Amsterdamse bevindt, als jonge vrijgezelle vent in het hartje van de Jordaan, waar zijn liefde voor de wijn een aanvang nam. Als iedere rechtgeaarde student groeide ook Frank met het fust op. Het bierfust wel te verstaan. Dat wijn bestond, dat wist hij wel, maar hij kon er niet echt van wakker liggen.

Tot de dag – hij noemt de datum niet, maar het zou me niets verbazen als hij die gewoon paraat heeft – de dag der waarheid aanbreekt als een collega Frank nu eindelijk eens wat in het vineuze zadel wil helpen! Dat het gelukt is, dat is inmiddels een ieder wel bekend. Hij ontvangt een doos met verschillende wijnen, Bordeaux. Eerst doet het hem niets, totdat hij met zijn ‘huistuinenkeukenkurkentrekker’ een fles Château Beychevelle openrukt en de schellen hem van de ogen vallen. Saint-Julien Quatrième Grand Cru Classé.

Frank raakt totaal in de ban van de wijn. In aanbidding voor iedere fles die hem bereikt. Met weemoed denkt hij terug aan die wijnhandelaar aan de Rozengracht, die hij letterlijk stalkte! Ieder vrij moment hing hij daar rond, pakte flessen op, bestudeerde etiketten en keek de klanten de winkel uit, omdat hij met de eigenaar over wijn wilde praten! Gelukkig voor de wijnhandelaar, denk ik, vond Frank snel andere wijn-addicts. Zo valt de naam van Bourgognespecialist bij uitstek: Karel de Graaf. Maar ook Jan van Lissum, Ronald de Groot. De wijnfanatici van toen, wie van dit illustere gezelschap had kunnen bedenken dat het er veertig jaar later zo uit zou zien in de Nederlandse wijnpolder?

Karel en de Bourgogne

Frank is net terug van twee intensieve proefweken in de Bourgogne met Karel de Graaf. Dat betekent, zegt hij, vroeg op, tenminste vier producenten bezoeken op een dag, soms vijf en overal direct van het vat proeven! Geweldig, daar leer je natuurlijk van. Je proeft de structuur, de potentie. Daarna toch ook nog even met zijn vrouw naar de Bourgogne voor een paar daagjes Beaune. Een tussenstop tijdens de vakantie in de Franse Provence op slechts zo’n 2,5 km van Gigondas vandaan. Hoewel hij de vakantie graag benut om zijn boekenniveau weer eens wat bij te spijkeren – door het jaar heen leest hij uitsluitend wijnletters – kan hij het ook dit keer niet laten een maandagochtend door te brengen in Gigondas om ‘eventjes’ de hele streek door te proeven.

Als je roert in het wijnvat dat Franks leven voor moet stellen, dan komt er van alles naar boven. Frappant is dat hij nog nooit ergens voor gesolliciteerd heeft. Hij rolde van de ene krent in de pap door naar de andere!
Neem nu zijn hotelschooltijd in den Haag. Frank was zo’n zes jaar lang het wijngeweten van de HHS. Geweldige vrijheid en de studenten hingen aan zijn lippen. Dat zegt hij er niet bij, maar dat weet ik gewoon 🙂

Een bijzonder geheugen

Bizar is zijn geheugen voor data, voor momenten! “Ik weet het nog precies, zegt hij dan, het was op een zondagmorgen. Ik keek mijn mail door en daar zat er een bij van Ellen Dekkers, de opleidingsmanager toen van de WA. De inhoud? Frank, je gaat samen met Robert de proeflessen op de Wijnacademie voor de vinologen verzorgen! Als je wilt!” Ja en Frank Jacobs wil wel. Net zoals hij graag de wijntaxaties bij het huidige AAG op zich neemt. Negen jaar lang taxeert hij kelders, haalt ze leeg en voelt zich in zijn element als wijntaxateur. Dat hij veel verstand van zaken heeft, is mede te danken aan 25 jaar lang twee keer per jaar vooraan in de zaal van Christie’s te zitten. Altijd op dezelfde plek. Zelfs zo “altijd” dat Michael Broadbent eens tegen hem zei: “Pole position as usual, isn’t it, Mr. Jacobs?”

Vooraan om te bieden op de wijnen die hij wilde hebben. Niet alleen voor zichzelf, welnee, Franks wijnveilingavontuur was inmiddels uitgegroeid tot een spel waar 65 man aan mee deden!

Een wijnkelderkamer

Ergens in het huis wandel ik de wijnkelderkamer in! Op het noorden gebouwd, met een verwarming die natuurlijk altijd uit staat, barstensvol opgestapelde kisten en een wijnrek om te zoenen. Nota bene een erfstuk uit het de zaak van Franks vader! Vroeger de opslagplaats voor behangrollen. De oude wijnen van weleer zijn er niet meer. Franks smaak is geëvolueerd. Ha, studenten van de Wijnacademie: ik weet wat jullie de komende maand te wachten staat!

Ik wist het al, maar vandaag is het weer bevestigd. Frank  Jacobs zijn werk is zijn hobby. Veertig jaar wijnervaring borrelt in de man rond! Een feestje als je naar deze ‘wijnprofessor’ mag luisteren. Verhalen ohne Ende…. Te jammer dat ik weg moet.

Bewaren

Bewaren