Het mysterie rond het boshuis-20

Het mysterie rond het boshuis-20

Vanaf vrijdag 21 juni verschijnt het feuilleton “Het Mysterie van het Boshuis” van J.G. Sarenmas tijdens de zomermaanden. Exclusief bij SmaakvanWijn. Over leven, liefde, druiven en dood in de wijnwereld.

20) De insluiper

‘Weet jij eigenlijk hoe laat de gasten aankomen, vraagt Lucas aan Kayley als ze binnenkomt. ‘Ik? Nou, lijkt me eerder dat jij dat zal weten toch? Eigenlijk kom ik nu alleen de laatste dingetjes doen voor beneden. De wijn ligt koud als het goed is, maar ik moet wel eventjes zalmtartaar maken. Die krijgen ze met wat vers stokbrood aangeboden van je mamsie. Zalig bij de wijn die ze heeft uitgekozen. Een Weissburgunder uit Rheinhessen. Volle smaak en toch fris. Je moeder vertelde dat deze druif niets meer of minder is dan mutatie van de pinot noir, via de pinot gris. Wist jij dat?’

‘Tuupinotrlijk’, zegt Lucas met een grijns. ‘Ook dat hij pinot blanc heet in Frankrijk en pinot biano in Italië.’ ‘Ja, duh, dat kan iedereen met een beetje talenkennis wel bedenken Luc.’ Hij grinnikt een beetje schaapachtig. ‘Ho, ho niet zo hooghartig mevrouwtje’. Ze geeft hem een speelse duw. ‘Wegwezen joh! Aan de kant! Ik moet aan het werk.’ Ze wil zich omdraaien en naar de koelkast lopen als ze Lucas ziet verstarren. Hij kijkt over haar heen in de richting van het hek! ‘Oeps daar zijn ze al!’ Nee, dat kan niet waar zijn!’ Ze schiet in de stress.
‘Geintje!’
‘Goddorie! Zak. Nou, nu opdonderen dan!’ Ze moet er desondanks toch om lachen. Lucas laat Kayley met rust en gaat aan de keukentafel zitten waar de krant ligt.

Steels gaat zijn blik naar het meisje bij het aanrecht. Ze werkt snel. Weet net zo goed haar weg te vinden als zijn moeder en zijn zus. Balen dat ze nu straks weer terug gaat naar Dublin. Maar dit keer zal hij haar daar wel gaan opzoeken! Ze is te leuk om te laten glippen. ‘Je blijft toch wel, tot die mensen komen?’ vraagt Lucas haar.
‘Tuurlijk! Ik laat die gasten niet aan jou over! Wat denk je zelf zeg’, zegt ze op plagerige toon.

Kayley werkt hard door en als de zalmtartaar klaar is, maakt ze een schaal op met quenelles van vis en daartussen wat citroenrasp, verse dille en het binnenste van een krop frisée sla. Het stokbrood ligt in de oven. Zal straks vers afgebakken, wellicht nog wat warm in het mandje liggen.

Nog geen half uur later komen er twee motoren het pad langs het weiland op, om rustig de oprit op te rijden. De gasten zijn gearriveerd. De motoren rollen uit de openstaande garage in. Lucas loopt naar buiten en begroet de man en de vrouw die zich ontdaan hebben van helm en handschoenen. Hij gaat ze voor naar beneden waar Kayley al in de boskamer is.

Ze heeft de wijn klaargezet, twee kristallen glazen en bordjes voor het snackje. Vlot legt ze uit waar ze morgen het ontbijt klaar zal zetten. Hoe de sauna werkt, de jacuzzi en dat als ze iets te vragen hebben, ze te allen tijde, ze zegt het nadrukkelijk, bij Lucas terecht kunnen. Lucas kijkt haar fronsend aan! Hij reageert door de motorrijders het gastenboek in handen te drukken. ‘Hier vinden jullie ook van alles in hoor!’ Hij ziet dat Kayley haar wangen naar binnen zuigt. Trillende neusvleugeltjes. Ze stikt van het lachen. Hij loopt naar de gang.
‘Kom Kayley, we laten de gasten genieten!’

Als ze de binnentrap omhoog lopen, horen ze gestommel boven zich. Het lijkt van de eerste etage te komen. Paco is er niet, want die is met Karin mee naar Limburg. Bram misschien? ‘Bram, Bram ben jij daar?’ Op het moment dat Kayley die voorop loopt, de laatste trede naar de hal neemt, wordt er met grote sprongen van de trap naar boven naar beneden gerend en schiet een onbekende gedaante door de voordeur.
Lucas drukt Kayley aan de kant en sprint achter de vent aan die nu als een haas wegvlucht richting het bos.
‘Hee, blijf staan, wel verdomme, blijf staan idioot!’

Kayley toetst onmiddellijk het nummer het alarmnummer in. De politie zal snel ter plaatse zijn. Het boshuis wordt de laatste weken goed in de gaten gehouden. Ze zijn er inderdaad binnen afzienbare tijd. Als de sirene door het bos klinkt, komt Lucas net terug. Hij heeft de vent niet in kunnen halen! Hij is buiten zichzelf van woede! Loopt vloekend en tierend naar Kayley, die hem aan zijn arm trekt en maant rustig te worden. De gasten uit de boskamer is het tumult blijkbaar ontgaan, want nu eerst als de politiewagen achterom rijdt, komen zij ook via de buitentrap naar boven.

Kayley legt ze snel uit wat er gebeurd is.
‘Niets aan de hand hoor, kijk de politie is hier altijd zo snel!’ De gasten zijn ook niet erg onder de indruk.
‘Wat vervelend zeg. Nou, succes hoor, als je het niet erg vindt gaan wij nog even van die heerlijke wijnsnack genieten!’ en weg zijn ze weer. Lucas gaat met de politie naar binnen en boven gaan ze op onderzoek uit. Op het eerste gezicht lijkt het niet dat er iets mis is of iets mist. De kamers van Bram en hemzelf liggen er schijnbaar onaangeroerd bij. Ook de kamer van Sara ziet er uit zoals altijd. Een ontploft maanlandschap. Maar dan komen ze in de kamer van Karin. De kamer met het Franse balkonhekwerk voor de ramen. In eerste instantie zien ze daar ook niets raars! Tot Lucas de grote canvas gezinsfoto op het bed ziet liggen.

JG SarenmasDeel 21):
25 juli

 

 

*Dit feuilleton is verzonnen. Namen, personen en gebeurtenissen en locaties zijn volledig aan de fantasie van de schrijver ontsproten en elke overeenstemming met de werkelijkheid berust op toeval. Met uitzondering van wijnen en druivenrassen.