Het mysterie rond het boshuis-29

Het mysterie rond het boshuis-29

Vanaf vrijdag 21 juni verschijnt het feuilleton “Het Mysterie van het Boshuis” van J.G. Sarenmas tijdens de zomermaanden, exclusief bij SmaakvanWijn. Over leven, liefde, druiven en dood in de wijnwereld.

29) Heunisch in het glas!

‘Soep en broodjes’ roept Sara als een echte marktkoopvrouw. ‘Hierrrr, lekkere soep met ballen!’ Kayley en zij hebben een grote schaal met allerhande broodjes gesmeerd. Royaal belegd met geitenkaas en honing, tonijnsalade, ham met komkommer en boerenkaas van Boer Wip. Een enorme pan paddenstoelensoep met gebroken rijst en balletjes staat op een elektrisch plaatje. Klaar om opgeschept te worden. Binnen een mum van tijd komt iedereen uit de wijngaard gelopen en schuift aan. Karin kijkt tevreden de tafel rond. Zo met zijn allen is het en zo gezellig en zo veel sneller klaar uiteraard.

Bram staat op en komt even later terug met een hand vol glazen, een fles wijn in de hand en een fles onder zijn arm geklemd. ‘Hee Lucas, pak eens aan.’ Het is de wijn die hij uit Duitsland mee heeft genomen. Dit is een mooie gelegenheid om hem te drinken, vindt hij. ‘Cadeautje uit Duitsland!’ ‘Oh lekker Bram, wat heb je meegenomen?’ Janneke probeert op de fles te gluren, maar Bram houdt lachend zijn hand over het blanke etiket. ‘Nee mevrouwtje Jan! Hier wordt niet gespiekt! Dat doen we alleen op school.’

Hij schenkt de glazen in. Zijn zus en Kayley geven ze door. Ook de tweede fles gaat open, op dezelfde geheimzinnige manier. Bram heeft inmiddels een grote grijns op zijn gezicht. Spannend, denkt hij, wauw dit is toch wel heel bijzonder!

‘Wacht! Een selfie!’ roept Mirthe en uit haar tas, meer een buidel dan een tas, diept ze de selfiestick op die ze ooit op het Sint-Pietersplein in Rome heeft gekocht. Iedereen lachte haar uit! Wat een shabby ding zeiden ze, ja hoor, maar hij werkt nog steeds. Daar! Het moment is vast gelegd. Lucas en Sara kijken elkaar aan met rollende ogen. Die stomme selfies altijd. Hun moeder heeft er ook zo het handje van.

Neuzen in de glazen. Gesnuffel, geslurp alom. Karin kijkt met grote vragende ogen naar Bram. ‘Ja mam, goed proeven hoor! Nadenken!’ ‘Tja,’ zegt Greet, ‘mooie zuren in ieder geval. Fris met geel fruit in de smaak.’ ‘Het lijkt wel Pinot Blanc’, zegt Bas. ‘Ja, zoiets, daar denk ik ook aan, maar zijn de zuren niet wat te hoog?’ vraag Greet zich af. Janneke ruikt en slobbert. Proeft en smakt. ‘Ik weet het niet hoor.’ ‘

En jij mam?’ vraagt Lucas. Iedereen kijkt naar Karin. Ze bijt nadenkend op haar lip. Neemt nog een slokje en zegt dan aarzelend: ‘Weisser heunisch’! Bram zijn mond zakt een  open. Karin zuigt haar wangen naar binnen om niet in lachen uit te barsten. ‘Ja hoor, kan je dat echt proeven?’ Hij haalt zijn hand van het etiket en laat iedereen de fles zien. Karin heeft de spijker op zijn kop geslagen. Ze stikt van het lachen. Greet begint te grijnzen. Die voelt hem al aankomen. Inderdaad, daar komt het: ‘Ja Bram, de appel valt niet ver van de boom hè! Als je wijnen voor mij wilt verstoppen, moet je ze natuurlijk niet zo quasi onopvallend onder de huiswijn leggen! Super dat je dit voor ons hebt meegenomen! Zo moet het resultaat van ons geheime wijnproject worden meiden!’ ‘Proost! Op de heunisch druif alias gouiais blanc!’

‘Ja, we moeten nu toch echt beleid gaan maken voordat perceel. Wat willen we nu precies. Hoe gaan we onze heunisch de wereld in brengen?’ Iedereen kijkt naar Mirthe. ‘Misschien moeten we eerst afwachten hoe dit seizoen zal eindigen. Wat voor weer brengt Zeus ons nog. Karin, jij kunt vast een algemeen artikel schrijven en dat op de website zetten. Zonder te verraden dat wij de druif in de wijngaard hebben.’ Karin knikt instemmend. ‘Goed idee. Daar zal ik me op storten.’

Ze gaan weer aan het werk. Ontbladeren kan met de machine, maar in de boswijngaard is dat geen doen. Veel te klein dus veel te kostbaar om die aan te schaffen. Nee, hier gaat alles met de hand. Er zijn altijd mensen genoeg die  willen helpen. Ook uit het dorp steken ze graag een handje toe. Sinds Carl er niet meer is, leeft het hele dorp met het boshuis mee.

‘Zeg, voordat we naar Zwitserland gaan, gaan we toch nog een dag wijnwandelen rond Groesbeek?’ zegt Janneke op vragende toon tegen Karin die naast haar werkt. ‘Ja zeker, dat hebben we toch al in de planning gezet?’ ‘Oh ja dat is waar ook. Ja weet je, ik ben zo benieuwd naar die druiven die ze daar verbouwen.’ ‘Hoezo, johanniter toch? En cabernet cortis, cabernet blanc en zo.’

‘Weet ik wel, maar heb jij wel eens van helios gehoord?’
‘Nou, nee eerlijk gezegd niet. Maar jij wel natuurlijk als onze eigen Oxford Companion to Wine op twee benen.’
Janneke lacht. ‘Ja, nou ja, ik vind het nu eenmaal leuk omdat allemaal uit te zoeken.’ Karin aait haar over haar rug. ‘Bovendien, Gerard is toch zo vaak weg en je bent zoveel alleen.’ ‘Dat ik daar alle tijd voor heb, als roos werkeloos.’ vult Janneke spottend aan.

‘Nou, vertel op. Je hebt het vast al uitgezocht.’ ‘Helios is toch de naam van de Griekse Zonnegod? Je zou denken dat het een Grieks ras is.’ Janneke tuit haar mond en haalt haar schouders op. Beetje verlegen. ‘Ja, ik heb wel zitten snuffelen hier en daar.’ Dan gaat ze los en spuit alles wat ze weet over het ras.

‘Het is een Freiburger neuzüchtung. Gekweekt door Norbert Becker. Het schijnt een goede druif voor bioboeren te zijn. En een goedkoper alternatief voor de müller-thurgau. In zijn afstamming zit ergens in de kruisingslijn ook wel wat MT heb ik gelezen. Net zoals de solaris heeft hij merzling als ouder in de kruising. Je oogst hem pas laat, eind september, begin oktober. En zoals veel van deze kruisingen is hij goed bestand tegen schimmels.’
‘Amen’. Karin lacht! ‘Meid wat weet jij toch veel.’

JG SarenmasDeel 30):
17 augustus

 

 

*Dit feuilleton is verzonnen. Namen, personen en gebeurtenissen en locaties zijn volledig aan de fantasie van de schrijver ontsproten en elke overeenstemming met de werkelijkheid berust op toeval. Met uitzondering van wijnen en druivenrassen.