Het mysterie rond het boshuis-7

Het mysterie rond het boshuis-7

Vanaf vrijdag 21 juni verschijnt het feuilleton “Het Mysterie van het Boshuis” van J.G. Sarenmas tijdens de zomermaanden, exclusief bij SmaakvanWijn. Over leven, liefde, druiven en dood in de wijnwereld.

7) Het einde van Niño

 Om zeven uur de volgende dag staat ze onder de douche. Het kippenincident lijkt bijna een boze droom, zo lieflijk ziet het er nu buiten uit. Caesar en zijn triootje scharrelen door de ren. De eerste zonnestralen vallen voorzichtig tussen de bomen door en zorgen voor een blij gevoel. Snel de broodjes in de oven, de eitjes geraapt en het ontbijt voor de gasten naar beneden brengen. Karin plaatst het onder aan de trap op de gateleg tafel die daar met oude antieke stoeltjes in de hal van de kelder staat. De heren zullen het zelf wegpakken.

Terug in de keuken komt Lucas de trap afgestommeld. Een korte stoeipartij met Paco volgt bij binnenkomst. ‘Zal ik broodjes voor je klaar maken voor de lunch?’ ‘Nou graag. Ik ga over een kwartiertje weg oké?’ Ze steekt haar duim op en snijdt snel vier verse broodjes open. Het geeft een vertrouwd gevoel, dit ritueel van lunchpakket klaarmaken. Uit ouder gewoonte legt ze er een banaan bij en een pakje koekjes. Als ze Lucas uitgezwaaid heeft, ziet ze dat het koekpakje eenzaam op het aanrecht achtergebleven is. Ha ha, ook dat is als vanouds. Ze heeft beloofd te bellen zodra er weer iets geks zou gebeuren.Voorlopig heeft ze meer dan genoeg afleiding. Haar gasten, het paard Girly dat zo direct gebracht zal worden, de wijngaard en de tuin. Alles vraagt aandacht. Maar eerst lekker met Paco het bos in.

Terwijl Paco al buiten is, holt ze snel de trap af naar de grote kelder. Uit de grote koelkast pakt ze kalfsschenkels, uit de appelkist vijf grote appels. De sauna is donker. Hans en Peter zullen die met het mooie weer op komst waarschijnlijk niet gaan gebruiken. In de keuken legt ze de spullen op het aanrecht. Voor straks! De plakken met bot en merg zijn zo’n 4 centimeter dik. Ze weet precies welke stappen ze moet zetten om het Ossobuco gerecht volmaakt te maken. De ossobucchi goed bloemen, insnijden en dan snel aanbakken. Ui en bouillon moeten het stoofgerecht in de oven naar volledige gaarheid begeleiden. Dan de finishing touch door de gremolata goed door de saus te mengen als het vlees botergaar is. Ze eten dit morgen, maar het is lekker om het vandaag al klaar te maken, zodat de smaken zich goed vermengen.

De wijnkeuze is dit keer op Susumaniello gevallen. Een puike Pugliaan. Een beetje een nieuwsbriefvergeten druif wellicht, of in ieder geval een die overschaduwd wordt door de primitivo. De appels zijn voor de Tarte Tatin. De overbekende omgekeerde appeltaart van de dames Tatin. Baksel naar oud Frans recept dat zoveel legendes kent, dat niemand werkelijk weet wat nu het ware verhaal achter deze spraakmakende taart is.

Haastig loopt Karin naar buiten waar Paco haar blaffend roept. Ruim een uur later komen ze terug. Bij de stal ziet ze Girly staan. Hans borstelt haar flanken. Peter komt als de gelaarsde kat met het zadel aangelopen. Hij is blijkbaar degene die een tocht met het paard gaat maken.
‘Morgen heren, goed geslapen? Ha meisje, ha Girly, lekker ding van me’. Ze staat naast het paard en legt haar hand op de bles. ‘Zeker, als altijd.’ ‘Mooi zo. Waar ga je naar toe Peter?’ ‘Oh niet zo bijzonder hoor, een kort bosritje. Niks spannends. Rondje langs de golfbaan.’ ‘Lekker, veel plezier!’ Weemoedig loopt ze achter het huis om. Ze was maar wat graag meegegaan met Niño. Dat nu juist hij zo ongelukkig ten val moest komen! Verdomme, verdomme, verdomme!

Hans kijkt haar na. ‘Ze had graag meegewild. Denk je niet?’ ‘Zeker weten, zo sneu, dat ze dat paard nu ook moet missen.’ ‘Absoluut. Zou ze nog in zijn voor een nieuw beestje? Wat een geluk dat we er toen waren hè?’ ‘Nou zeg dat wel ja.’ Beiden dachten terug aan die noodlottige middag een jaar geleden. Ook toen waren ze te gast in het boshuis. Karin ging met Paco zoals iedere dag te paard op Niño het bos in. Ze zou alleen die keer te voet terugkomen.

Precies buiten het hek waren Niño en zij zeer ongelukkig ten val gekomen na een schrikactie van het paard dat als uit het niets plotsklaps geconfronteerd werd met een moederhond die daar met haar wild blaffende jonge pups werd uitgelaten. Niño steigerde en lanceerde Karin letterlijk van zijn rug. Zij rolde op de grond, maar kwam zonder schade overeind. Het paard echter kwam zelf op een vreemde manier ten val en brak zijn bekken. Absoluut niet meer in staat om overeind te komen, met een radeloze Karin die zijn hoofd huilend in haar armen hield. Twee dagen later bleek dat Niño, die naar een kliniek was getransporteerd, nooit meer overeind zou komen. Hans en Peter waren diezelfde middag met Karin mee naar de kliniek gegaan. Het werd een diep droevig tranendal.

Sinds het ongeluk had Karin niet meer gereden, maar alle spullen van Niño hingen nog in de zadelkamer. Hun paard Girly maakt nu graag gebruik van zijn stal. Tja, ieder nadeel heeft een voordeel. Peter zadelt haar op terwijl Hans haar het bit in doet en beloont met een klontje suiker. Een snelle zoen, een hulpjehandje van Hans en hup daar gaan paard en man.

JG SarenmasDeel 8
30 juni  

*Dit feuilleton is verzonnen. Namen, personen en gebeurtenissen en locaties zijn volledig aan de fantasie van de schrijver ontsproten en elke overeenstemming met de werkelijkheid berust op toeval. Met uitzondering van wijnen en druivenrassen.