Hoe de Malbec naar Lazio kwam

sixtijnse kapelJa, dat wordt even wennen voor Franciscus I! Zijn naam gekozen naar de heilige Francisus, de kleine man uit Assisi die zijn welgestelde leven verliet om het te wijden aan God en te zorgen voor de armen. Toen hij in 1208 de Franciscaanse beweging begon, kon hij niet bevroeden dat 805 jaar later een Argentijn zijn naam zou  aannemen, om de geschiedenis in te gaan als ‘de Paus van het volk’.

Deze zoon van een Italiaanse immigrant, een spoorwegwerker. Deze Jorge Mario Bergoglio: zou hij ook wijn drinken? Vast niet, want het is naar men zegt een sober man, die in het weekeinde de sloppenwijken van Rio intrekt om de priesters aldaar bij te staan.  De vorige paus dronk wel – maar spaarzaam naar verluidt – Tasca d’Almerita, maar … volgens de Engelse documentaire ‘Secret Access: The Vatican’ het allerliefste fanta!

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=JFCAW_qoJ8s]

Wat weten we van Lazio, de streek waar Rome ligt en Vaticaanstad natuurlijk. Ga je binnenkort naar Rome, om gezegend te worden op het St.Pietersplein, dan moet je in ieder geval ook de wijnen uit Latium proeven. Het zal dan wel eerder wit dan rood worden, want het overgrote deel van deze Romeinse wijnplas is wit. Gemaakt van de druiven malvasia en trebbiano. De meest bekende zijn de Frascati en de Est! Est! Est!!! di Montefiascone. Frascati wordt gemaakt op de heuvels ten zuiden van de stad Rome. Het is lichte, fruitige wijn, met een bittertje in de afdronk.

Over de Est! Est! Est!!! di Montefiacone gaat het volgende ‘pauselijke’ verhaal, een legende.

Een niet met name nader genoemde Duitse bisschop had zijn prelaat (is een seculier of regulier geestelijke in de Rooms-katholieke Kerk) de opdracht gegeven om op zijn reis naar Rome uit te kijken, naar goede wijnen. Overal waar hij sappig, smakelijk sap vond, daar moest hij de deuren van de wijnkelders of eethuizen merken met Est!. Op deze manier kon de later nareizende bisschop op de beste soorten attent worden gemaakt. In Montefiasco raakte de Duitse voorproever zo enthousiast over de locale wijnen dat niet alleen het Est! woord op de deur  werd gekalkt, maar nadrukkelijk Est!Est!Est!!! De bisschop die hier voorbij kwam, was het geheel eens en eindigde aldaar zijn reis! Na zijn dood stond er in zijn testament dat er ieder jaar op zijn sterfdag een vat ‘Est!Est!Est!!! moest uitgegoten worden.

Een bijzondere gewoonte!