SvWTIP: Kerstmis bij mevrouw X

SvWTIP: Kerstmis bij mevrouw X

Ze komt binnen met een grimlachje op haar gezicht. Het zilvergrijze haar zorgvuldig geborsteld in een goed geknipt model dat altijd wel goed zal vallen. Ik ben bezig met een groot kerstpakket waarbij gekozen is voor alle wijnen die je met een kerstmenu zou nodig kunnen hebben.
Ik leg mijn spullen neer, laat mijn handen zakken en begroet haar. Ik zie aan haar gezicht dat iets haar totaal niet zint. Inderdaad duurt het niet lang of ‘dat’ komt op tafel.

IMG_4654“De kerstproeverij is toch aanstaande dinsdagochtend?” Ik knikt bevestigend. “’t Is droevig, maar ik ben er niet bij! Mijn oudste zus moet naar het ziekenhuis. Nu heb ik nog een zus, die gaat haar wegbrengen, maar ik moet haar ophalen want Nel kan niet blijven. Die heeft haar bridgeclubje!” Ze spreekt op smalende toon. Ik neem voor het gemak maar aan dat Nel dan de jongste is. Het lijkt me beter af te wachten. Niet te vragen of ze zelf niet van bridgen houdt bijvoorbeeld!

“Ze denken natuurlijk weer niet na, geen overleg, niet eens even gevraagd of ik wel kan! Maar ze zadelen mij wel met een groot probleem op.”  Omdat ik niet zo snel schakel wat er nu zo lastig is, behalve dat ze de kerstwijnproeverij moet missen, mompel ik uit beleefdheid iets onverstaanbaars. Maar dat  heeft ze door! Ze kijkt me verongelijkt aan.

“Hoe moet dat nu met kerstmis! Mijn kinderen komen allemaal op het kerstdiner Dit jaar is het mijn beurt. We hebben om toerbeurt de ‘kerstwacht’.” Ik ken het systeem. Wij doen hetzelfde, maar onze moeder staat wel buiten spel. Een aantal jaren geleden stoofde ze de peertjes nog, maar nu ze in het stadium is gekomen dat ze het verschil tussen een Gieser Wildeman en een handpeer niet meer weet, is ze van iedere taak ontheven.

Ik sta perplex. Maar krijg  daar niet veel tijd voor. “Het is echt vervelend. Mijn oudste zoon is helemaal ‘in to the wine’ en al sinds mijn man nog leefde, regelde hij altijd de wijnen. Dit jaar heb ik gezegd, dat ik het zelf wel kon. Hij weet immers niet dat jij  om de hoek zit! Haar  irritaties smelten langzaam weg. ‘t Ja, ik had echt ingezet op de kerstproeverij hier.” Ze moet nu zelf lachen. “Hoogmoed komt voor de val!”

Ik denk snel na. “Wat gaat u eten, weet u dat al?” Nou en of ze dat weet! Op de seconde af heeft ze de hele avond al voorbereid bleek. Geen halve maatregelen, dat wordt me snel duidelijk!

Amuses worden door haar kleindochter gemaakt. Het meisje zit op de hotelschool  begrijp ik en heeft volgens haar grootmoeder een ‘neus’ voor kleine frivole hapjes. Maar wat het precies gaat  worden, dat weet ze niet.

IMG_4646Bubbels
Ik stel voor om dan met bubbels te beginnen. Cava, Sekt, Champagne, Crémant of Spumante, het maakt niet uit. Het is feestelijk, smakelijk en werkelijk adaptief. Ze zijn  allemaal eetlustopwekkend. Ze maken je mond schoon en ze bubbelen ook nog eens zo heerlijk. We kijken samen naar het aanbod in de studio. Wat een prachtige fles zegt ze als ze de Comitissa ziet! Echte Italiaanse elegantie. Het is een Vintage 2007. Terwijl ze het etiket opleest, zie ik bijna letterlijk de radartjes  in haar hersenen bewegen! “Vintage is goed toch?”
Ik beaam het, klaar om uit te leggen hoe het zit. “Ik heb nog drie flessen  Charles Heidsieck 2000 in de kelder liggen. Uit het jaar dat mijn man overleden is. Ben er nooit aan geweest!” Duidelijk, het aperitief is geregeld. Ze legt mijn Italiaanse Comitissa uit Alto Adige terug in de kast. “Volgend jaar deze misschien dan.”

Voorgerecht
“Hoeveel gangen heeft u met kerstmis”, vraag ik. Het blijken er vijf te zijn, als je koffie en friandises mee rekent. Ze zijn met veertien personen totaal. “Uw zusjes eten niet mee?”  “Nee, die zitten bij hun kinderen. Die kunnen dat niet meer zo aan!” Pretlichtjes in de ogen.
We zijn er inmiddels bij gaan zitten en mevrouw X toetst wat in op haar iPad 🙂  “Als voorgerecht heb ik een lichte visschotel uitgekozen. Dat is makkelijk voor mij klaar te maken.  De visboer brengt alles bij me thuis. Volledig geportioneerd, dus ik hoef alleen een salade te maken van wat ijsberg, wat avocado en een dressing. Daarom heen komt heilbot, zalm, paling en forel. Allemaal gerookt. En wat Hollandse garnaaltjes.”
Ik ga voor de kast staan en pak wat wijnen die ik voor haar op tafel zet.  Hoewel ik niet perse voor Chardonnay wil gaan vind ik het in dit geval toch wel erg goed passen. Ik laat de Chardonnay van Sumaridge uit de Hemel en Aarde Vallei  zien, ook die uit Alto Adige van Niedermayer, maar ik zie dat ze twijfelt. “De Riesling van Stern lijkt me wat te fris voor uw gerookte visschotel, De Touraine Sauvignon is hetzelfde laken en pak.”  “Wat is dat dan?” vraagt ze wijzend op een Chenin Blanc van Raats uit  Stellenbosch! Natuurlijk! Dat kan het ook. Mooie droge Chenin, bloemig, honingtoets, appeltje. Wel strak! De wijn die u uitkiest moet niet te zwaar zijn, U moet nog een paar gangen. Als laatste zet ik Terlaner Pinot Bianco op tafel. Südtirol. Ik laat ze staan.

Soep
“Tussendoor heb ik een wildbouillon met bospaddenstoelen. Dat doe ik niet zelf. Die neemt mijn schoondochter mee. Ze komen van de Veluwe en hebben de beschikking over alles wat wild is! Dus ik laat haar lekker. Maar Marja, bij soep schenk je toch geen wijn?” ‘t Ja, natuurlijk heeft ze gelijk. Volgens de culinaire etiquette hoort dat niet. Je kunt je glas legen van het voorgerecht, maar je maakt geen nieuwe open.

IMG_4652Hoofdgerecht
Ongemerkt zijn we bij het hoofdgerecht aangekomen. Vaak toch begeleiding uit de wat stevigere hoek. Krachtig, of elegant, dat zijn de smaakstijlen waar ik aan denk, maar eerst moet ik weten wat ze eet. “Wat doet u dan met het hoofdgerecht? Vlees, gevogelte of wild?”  “‘t Ja vroeger kwam traditiegetrouw de hazenrug op tafel. Dat vond mijn man lekker hè. Met spruitjes, rode kool, cranberrycompote en vaak aardappelpuree”  Ze begint helemaal te glimmen bij de herinnering.  “Stond ik lang van te voren al in de keuken hoor. Eerst op woensdag naar de markt, de hazen kwamen van een bevriend restauranteigenaar en heel vroeger zelfs, haalde ik de groente, de appeltjes en de peertjes bij mijn moeder op. Maar dat heeft niet zolang mogen duren, ze is niet echt oud geworden! Daarom ging ik  later naar de markt. Alles lekker vers.” Ze zucht ervan
“Een paar jaar geleden heb ik reefilet gepocheerd, dat was heerlijk. Zelf jus monteren  van port. Maar het kostte me veel tijd tijdens de avond zelf. Nu maak ik heel simpel een wildragout.”

Bijna, maar ik kan me beheersen, valt mijn mond letterlijk open! Saus monteren, reefilet pocheren. Deze Wina staat voor niets.

Ik zet wat Syrah wijnen bij elkaar. Een Griekse, dan de T’Air d’OC en Domaine de La Baume ‘La Jeunesse’. Ik weet inmiddels al dat haar beide zonen nogal op deze druif gesteld zijn. Zelf zal ze misschien haar witte wijn wel door nippen.

IMG_4653“Nou, Marja, ongemerkt heb je nu het hele probleem opgelost”, lacht ze! Want ik weet precies wat ik wil! De Champagne komt naar boven, jij brengt mij een doos van die Italiaanse witte Pinot en die Syrah.” Ze wijst naar de La Baume. Zou de bordeauxachtige fles haar beïnvloed hebben? Ze weet geen enkele prijs, daar zit ze volgens mij niet echt mee, maar dat is in ieder geval niet de graadmeter.

Wat doet u bij het dessert? Ze gaat overstag voor de Spaanse Garnatxa uit Emporda. Ze heeft zowel kaas als zoet. Blauwschimmel eerst en dan een notenstrudel met kaneelijs. Natuurlijk maakt ze het zelf 🙂

En als die zoete wijn niet opkomt, bewaar ik hem toch voor het volgende dinertje met mijn zusjes!
‘t Ja, en met deze Solera kan dat makkelijk!