Muizen in de apothekers kast

Muizen in de apothekers kast

Column van Marja van Beek

Clubjesgeest
Kent u ze ook, die vrouwen met die clubjes? Wel, ik haast me te zeggen, daar is niets mis mee. Ik ben er ook zo een. Gek genoeg hebben mijn cubs altijd een culinaire of louter alleen een vineuze ondertoon. Behalve het hardloopclubje, maar dat is er ook maar één van twee. Mijn lief en ik.

Het is vrijdagavond. Tijd voor de al jaren bestaande eetclub. De huizen wisselen, de gerechten worden verdeeld, maar de vrouwen zijn altijd hetzelfde. De verhalen nooit. Een nimmer aflatende stroom van woorden vloeit over tafel als watervallen die in een brede rivier samenkomen. Stiltes? Nog nooit gehoord.

Wat er ter tafel komt, gaat van onschuldig uitwisselen van receptjes, filmtips en het plannen van gezamenlijke activiteiten tot de meest gruwelijke horror verhalen over de streken van de inmiddels studerende kinderen. Bloed en verderf. Goddank loopt het altijd goed af.

Zachte winters geven meestal aanleiding tot ontzettende vermenigvuldiging!
Met z’n vieren proberen we dit keer een afdoende oplossing te verzinnen voor de humanitaire ramp die de deserterende kat van een van ons heeft veroorzaakt. Sinds  daar een grote veranda is aangebouwd, is het luie beest niet meer vooruit te branden. Hij ligt genietend te ronken in de laag door de bomen glurende zonnestralen, terwijl achter hem in de keuken de muizen op tafel dansen. Als je een deurtje opentrekt, springen ze letterlijk ‘uit de kast’. Gif kan natuurlijk niet, want als Poes eens van zijn poef daalt, legt hij waarschijnlijk eerder het loodje dan de muizen. Dus muizenvallen. Maar ja, die vormen weer een enorme drempel om ‘s morgens als eerste de keuken in te gaan, het zal je maar gebeuren dat er eentje…
Voorlopig echter is alleen nog maar een staartje getraceerd.

vino nobilebrunelloWat er verder ter tafel komt
Al deze zorgen bespreken we terwijl we ongemerkt een uitgebreid vier-gangen menu verorberen. Het Italiaanse thema van de avond brengt Parmaham met vijgen en een klein toefje blauwschimmel met Griekse yoghurt. Verse olijvensoep van tig ontpitte olijven worden gevolgd door een rode lamsstoofschotel in rode wijn op een bedje van Fedelini – pasta uit Genua. Natuurlijk is het toetje Panna Cotta, met vijgen. Erg lekker allemaal!

En de wijnen een feestje. Een medium zoete starter in de vorm van een moelleux Gascogne, enkel Gros Manseng. Kleine abrikoosjes en limoen in de neus. Een dartelend friszoet glas, het Portugees zoet aan het einde is net zo Italiaans als deze Gros Manseng 🙂
Het hoofdgerecht daarentegen- taddaaa- is op en top Toscaans dus Italiaans. Een crescendo in twee delen. Brunello di Montalcino uit 1998! Het water loopt me in de mond. Pfff wat hebben deze vrienden toch een fijne kelder. Dat hij dus gewoon hartstikke kurk heeft, maakt niets uit, want Nobile 2000 neemt zijn plaats wel in.

Hmmmm, in alle opzichten een genietavondje! Nieuwe afspraken staan genoteerd! Thema herfst? Paddenstoelen?

diner bij MA