Sangiovese heb je ook in Pays d'Oc

Toskana Wald - Tuscany forest 06Tussen de heuvels van Florence en Sienna is het landschappelijke sprookje genaamd ‘Toscane’ geschapen. Met Montalcino en Gimignano en natuurlijk Chianti. Het oorspronkelijk hart van de Chianti kreeg daarbij de aanduiding Classico.

olijfbomenEen historisch wijngebied waarin de cipressen tikkertje spelen met de olijfbomen. De druivenstokken de antieke villa’s omzomen en God zelf de pastelkleuren aangebracht heeft, die het najaar door zonnegloed doet opleven.

In 1872 onderscheidde Baron Ricasoli op zijn kasteel in Brolio al twee typen: een eenvoudige, jong te drinken Chianti en een meer ambitieuze versie om in de kelder tot volwassenheid te laten komen (bron: wijnatlas)
Toch rommelde het enigszins voort in dit centrale gebied van Italia.
Resulterend in een tegendraadse poging van de adellijke Antinori familie:

ZIj brachten de eerste wijn met een deel cabernet sauvignon naast de sangiovese uit, al snel bekend als de “Supertuscan”! Tignanello was zijn naam.

De geschiedenis schreed voort. In 1984 werd Chianti gepromoveerd tot DOCG status. De wijnen in Toscane verbeterden, werden krachtiger en inmiddels is de sangiovese favoriet. Uitgegroeid tot topkwaliteit  – mits men de juiste klonen gebruikt – waar de opbrengst streng beperkt dient te worden.

sangioveseChianti Classico wordt op eikenhouten vaten opgevoed. Naast sangiovese mag men canaiolo, cabernet sauvignon, trebbiano en malvasia gebruiken. Botte naast barriques. De superuscans van weleer hebben inmiddels de IGT of DOC-status. We kennen ze onder andere onder de namen Tignanello, Sassicaia en Solaia.

Sangiovese; wat zegt Wine Grapes? De wijnatlas zegt in ieder geval: “pittig, levendig, variabel: van pruimedanten tot boerenerf. De meest aangeplante druif van Italië.”

In WG lezen we dat de oudste benaming van sangiovese uit 1600 komt: Sangiogheto. Het is een late, langzame rijper. Gevoelig voor rot door zijn dunne schil, maar aan de andere kant kan hij goed tegen droogte. In Capestang, in het zuiden van Frankrijk wordt dezelfde druif, maar onder de oude Franse naam Nielluccio verbouwd als een van de 56 toegestane wijnen in de Pays d’Oc. Onder andere door het wijndomein ‘Les terrasses de Gabrielle’!IMG_1284

Een mooie Sangiovese ruikt naar kersen, is soms wat droppig, heeft vaak ook een pruimensmaak, behoorlijke zuren en een redelijke hoeveelheid tannine. Je vindt het allemaal terug in een fluwelen Chianti. Krachtige wijnen die je heel goed met de Italiaanse keuken kunt combineren. Toevallig.

iStock_000014803310XSmallOp het online Italië magazine lezen we verder over de streek: “Afgaande op de populariteit van Chianti zou je verwachten dat het in het gelijk­namige gebied hartje zomer hart­stikke druk zou zijn. Maar de wegen liggen er verlaten en onverlicht bij, omringd door donkere bossen. Af en toe verdwijnt een onverlicht grindpad in het bos. Op kleine bordjes staat dat wie zo’n pad in­slaat uiteindelijk bij een wijnbedrijf terecht zal komen. Niks wijnproeven in toeristische karavanen, maar lekker zwerven door een verrassend gebied met aardige verborgen stadjes.
Alvorens de Chianti aan te doen staat een tussenstop in Volterra gepland. Om daar vanaf het vliegveld van Pisa te komen, dien je eerst een schitterende slingerweg te nemen, pal door de glooiende graan­velden.”

Bron en verder: Italië magazine