Pinard in een Afghaanse jas

“Voor komende zondag heb je je ingeschreven voor de lezing van Harold Hamersma. Heel fijn, we verheugen ons je te zien!
De inloop voor de lezing is vanaf 15.30 uur.”

En ja, dat heb ik dus gedaan!  Me ingeschreven bij de 5de lezing van de Culinaire Schrijfacademie van Onno Kleyn.

“Je mag ze niet missen, de bijzondere lezingen die de Academie deze winter organiseert. Harold Hamersma, Mac van Dinther, Clara ten Houte de Lange, Karin Luiten en Onno Kleyn vertellen in het Amsterdamse Okurahotel over hun vak of over speciale onderwerpen.” schreef hij op zijn site. Maar liefst zes zondagmiddagen zou je kunnen doorbrengen in het Amsterdamse Okura aan de Ferdinand Bol, maar ik koos alleen voor:

 “10 maart – Harold Hamersma – schrijven over wijn”

“Harold Hamersma is de bekendste wijnschrijver van dit moment. Hij startte zijn carrière als reclamemaker, maar maakte in 1997 van zijn hobby zijn beroep. Sindsdien heeft hij vele boeken uitgebracht, waaronder Wijnreis door mijn lichaam en jaarlijks de wijngids De Grote Hamersma. Hij heeft vaste wijnrubrieken in het NRC en het Parool en is oprichter-bedenker van foodtube.nl.
Het beschrijven van smaak voor een ongeschoold lezerspubliek is een van de onderwerpen van de lezing
.”

Niet dat de andere sprekers niet interessant zouden zijn, nee allerminst, maar ja, met mijn achtergrond van ‘wijn’; natuurlijk was ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar de wijnwoorden van Hamersma.

Pinard

Een babyboomer die ons, soms op cabareteske wijze, zijn leven van Afghaanse jas (hoe herkenbaar) tot 57jarige wijnschrijver voorspiegelt. Anekdotes, herinneringen aan voorbije tijden en voorlezen uit eigen werk. Zo zou ik de middag kunnen beschrijven waarin ik heb geluisterd naar deze 5de culinaire lezing: “Mijn eerste wijnervaring op de tienerkamer van een meisje waar ik hopeloos op verliefd was, werd ingevuld door Pinard, Albert Heijn wijn in een literpak.”

Maar hoewel daar zeker een kern van waarheid in zit, doe ik hem dan veel te kort, te veel voorbijgaand aan het “Waugh-effect” in zijn teksten bijvoorbeeld, maar ook aan de hilarische manier waarop hij speelt met woorden!

Waugh

Een schilderspalet  zien we, waarbij we op verschillende manieren een glimps opvangen van Hamersma’s leven: van klein Amsterdamse boefje tot de wijnschrijver van nu. De grote Hamersma.

waugh on wine

Ooit geïnspireerd door Auberon Waugh. Met het geestig geschreven boekje Waugh on wine, van deze schrijver die schreef voor Harpers and Queen, het huidige Harpers Bazaar. Hamersma zal een jaar of 30 geweest zijn, toen hij dit boekje bij toeval in New York in handen kreeg, maar het zou zeer van invloed worden op zijn eigen schrijversstijl, die als ik het goed begrijp autodidactisch is met een extreem gevoel voor de pen! Het Waugh effect bevalt hem! Geen geleuter over het aroma van grapefruit, asperges en buxus als je een Sauvignon beschrijft, maar liever zeggen dat het een gevoel geeft als:  “Met je tong likken langs de ijskoude brugleuning, waar je toevallig vissend over heen hangt. In het Amsterdam van de jaren 70.”

We zien hem als 13jarige jongen, een plastic spaarvarken openen, net genoeg gespaard voor een  Underwood typemachien.  Waarmee hij via “De dood van mijn poes”- de Ikea – Avenue Literair uiteindelijk zelf tot de conclusie komt dat schrijven helemaal zijn ding is. Maar dan wel “Relevant opvallend schrijven!” Daar gaat het om.

De Wijnalmanak

Hubrecht Duijker, de bekendste wijnman in Nederland, beroemd om zijn enorme wijnoeuvre wordt een goede vriend. Ook door mij ooit op dezelfde manier als Hamersma, – waarschijnlijk in dezelfde jaren – benaderd met de vraag, Hubrecht, (ik schreef ‘Mijnheer Duijker’) hoe kom ik aan zoveel mogelijk kennis over wijn, wijnproeven, de hele wijnwereld?

In 2003, Hamersma houdt zich dan inmiddels al vanaf zijn 19de met wijn bezig, vraagt Duijker hem de Wijnalmanak over te nemen. En zo geschiede…. Na vijf jaar wordt dit de ‘Grote Hamersma”, andere boeken volgen en in 2010 ‘Wijnreis door mijn lichaam’ waartoe hij is geïnspireerd door het schrijven van boeken en journalistieke publicaties over wijn. Jaarlijks proeft hij zo’n 7000 flessen, maar gaat daar niet onder gebukt. Integendeel.

Omdat het een lezing is waarin het publiek misschien toch iets mee naar huis gegeven moet worden, gebruikt hij het tweede deel, na de pauze, meer voor het aanreiken van tastbare schrijverstips. Hoe kom je aan inspiratie, gebruik opvallende woorden, zorg voor een feilloze dossierkennis, lees de fiche technique van de wijn in kwestie zorgvuldig! En heb je echt geen inspiratie, pak dan in hemelsnaam de fles, de kurk, het etiket om woordspelletjes mee te spelen. Maar onthoud: ‘Creér, ce n’est pas copier’. Doorspekt wederom met hilarische anekdotes en en passant leren we zijn moeder ook goed kennen :).

SAM_2632Een opmerkelijke middag, op een koude Maartse zondag. Een lezing over eigen werk, waarbij ik nu nog steeds niet weet wat voor druif er in hemzelf schuilt!