Afscheid van René van Heusden

Afscheid van René van Heusden

Een onverwacht afscheid

Het leven kent mooie, maar ook bittere verrassingen. Ook ik ben geschokt maandagavond als men mij het plotselinge overlijden van René van Heusden bericht. Zo abrupt. Vrijwel hetzelfde bouwjaar als ik en aardig op weg naar 60, maar ja, wat is dat tegenwoordig nog. Veel en veel te jong in ieder geval om te sterven.

Perswijn proeftafel

Ook ik ken hem persoonlijk. Echter zeker niet zo goed als vele anderen wiens woorden nu online op sites en FB verschijnen. Soms eerlijk, soms als bevestiging van het spreekwoord “over de doden niets dan goeds”. Ik ontmoet René van Heusden tot driemaal toe persoonlijk. De eerste keer – lang, lang geleden – aan de proeftafel in een met flessen en dozen wijn volgepropt keldertje onder het Perswijnhoofdkwartier. Ik mocht hier zo waar eens aanschuiven en zat naast hem.  Hij was niet bepaald onder de indruk van mijn proefkunsten en liet me dat ook op zijn eigen wijze weten. Ik lag er niet wakker van, maar een fijn gevoel gaf het ook niet. De tweede keer is tijdens een perslunch, waar het journaille mag aantreden, zelfverklaarde wijnprofessionals en wijnjournalisten, naast de echte pro’s als René. Als wijndocent en blogger vond en vind ik met name de opmerkingen die tijdens de lunch over tafel vlogen, thuishoren in de categorie “zien en gezien worden”, waardoor ik steeds minder geneigd ben aan dergelijke tafels aan te zitten.

Nascholing

De derde keer is tijdens de nascholing van vinologen. Voor mij het kantelpunt. Opeens vind ik hem aardig. Welbespraakt, interessant en met veel kennis van zaken neemt hij ons mee door de Duitse wijnwereld. Ik proef goed, krijg zo waar complimentjes en we spreken over silvaner en sylvaner. Doorspekt met ironie, humoristisch en soms ook lekker scherp. Ja, met recht kan ik nu zeggen dat het me raakt, zijn eenzaam afscheid.  Het blijft door mijn hoofd blijft spoken.

Het is weer die bevestiging: we hebben niets te melden op aarde. We kunnen doen wat we willen, zeggen wat we willen, schreeuwen, oorlog voeren, haten en liefhebben, maar als het einde komt, dan komt het als een dief in de nacht.  Op Perswijn.nl is inmiddels het ‘in memoriam’ verschenen.