SvWTIP: Over de 'jongste' aanwinst van Smaak van Wijn

SvWTIP: Over de 'jongste' aanwinst van Smaak van Wijn

Door: Marja van Beek
Voor het ‘wijngesprek’ van vandaag sprak ik  met Rudie de Groot.  De nieuwste aanwinst achter de computer bij Smaak van Wijn. Blogger, accountant, alleskunner. Wat brengt hem bij de wijn? Wat betekent schrijven voor hem?

Sinds eind februari het online wijnmagazine van start is gegaan, is de werkdruk in huize van Beek zeer toegenomen. Niemand had verwacht dat het blog, zoals vele (brr) nog zeggen, zo explosief zou groeien in lezersaantallen. Blij waren we dan ook direct al met de bijdrage van diverse gastschrijvers. Maar hun schrijfaspiraties – te hooi en te gras – blijken niet genoeg om de toenemende wijnaanbiedingen, stroom van wijninformatie, uitnodigingen en proeverijen het hoofd te kunnen bieden.

Ontstaan van SvW

Ontstaan van SvW

En nu de ontwikkeling bovendien nog eens een staartje heeft gekregen met de ontwikkeling van Studio Smaak van Wijn, begint het toch wel een beetje uit de hand te lopen. Worden de nachten steeds korter en de digitale wereld met laptop voor onderweg, computer op kantoor, iPad voor kleine notities een te vast beeld in huize van Beek. Daarom zijn we heel blij met de komst van  een nieuwe bondgenoot: Rudie de Groot, een schrijvende accountant met hart voor wijn. Wat wil je nog meer.
Lees de speeddate!

Hoe?
“Nou meer door wie! Ken je het blad Avenue? Het van oorsprong mode tijdschrift werd in de jaren 90 een echte glossy vol lifestyle artikelen. Maar ook culinair en vineus was er veel ‘aandacht’ ingeruimd. Jammer dat het blad niet meer bestaat. De foto’s waren prachtig.  De hele vormgeving sprak me  erg aan en ik had graag de column van Wina Born over willen nemen.  

Wina?
Ja, Wina! Je wilt toch niet zeggen dat jij als geboren Gooische de Avenue nooit gelezen hebt, de columns van de meesteres van de gastronomische wereld van voor de eeuwwisseling nooit gelezen hebt? Zij deed eigenlijk net zoiets als jullie met MMMYT doen. Veel restaurants bezoeken ha ha ha! De moeder van de Gastronomie wordt ze wel genoemd.
Enfin, ik las haar reisverhalen, die vond ik prachtig, maar langzaam maar zeker ging ik ook steeds vaker haar restaurantbeoordelingen lezen. Ze schreef ontelbaar veel boeken, nee ik heb ze niet allemaal gelezen hoor. En ze ontving diverse awards en prijzen voor haar culinair baanbrekend werk. Ze was best een inspiratiebron voor het Nederlandse klootjesvolk. Zo ook voor mij.

Waarom?
Omdat mijn culinair intellect op dat moment de omvang van de herseninhoud van een kikker had. Mijn vrouw kookte de Hollandse pot. Heel smakelijk, maar niet echt spannend 🙂 Ik werd getriggerd door de verhalen van Wina om zelf eens iets te proberen. Ik ging daarom eens schoorvoetend mee naar de markt. Resultaat was dat ik op een gegeven moment iedere zaterdag vroeg over de Albert Cuyp raasde. En ik de diners op de zaterdagavond ging klaarmaken. Wat ik, zoals je weet, nog steeds met veel liefde doe. Mijn culinaire kennis ging  met sprongen vooruit. Ik kocht het kookboek van de Avenue: recepten en koks. Ik las over de Fageldynastie, ik kocht  het Nieuwe Margriet Kookboek, zogenaamd voor mijn vrouw….

Wijn
De wijn kwam pas na Wina in ons leven. Daar moeten we  Hubrecht Duijker voor bedanken. Zijn wijn- en reisatlas Frankrijk sprak zeer tot onze verbeelding. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen, dat wij net als jullie een grote liefde voor Italië hebben, waar we in het noorden ook ons huisje hebben. Maar goed, hier zie je ‘Heerlijk Frankrijk’ staan. Je kunt je vervelendere boeken voorstellen toch? Dit is inmiddels al een oude en beduimeld exemplaar. Toch lees ik er nog in. Zoek er in op. Kijk graag wat Duijkers visie is over bepaalde zaken.
Wijn is inmiddels een ingeburgerd iets in ons leven. Rond 17.00 uur gaat de kurk van de fles. Een aperitief in de tuin, of bij de warmte van de kachel in de keuken maakt van iedere dag weer een feestje 🙂

wijnschrijversBoekenkast
Het is waar. Ik ben verslaafd. Niet aan alcohol of roken. Maar wel aan letters. Ik sta nu op rantsoen. Nog één boek erin en ik ben eruit, heeft ze gezegd! Ik heb een gat in mijn hand als ik een boekhandel sta. Ik kan daar verdwalen, je kunt me er parkeren en uren later terug vinden met mijn hand strelend over de rug van een boek. Ja belachelijk. Ik weet het, maar kan er niets aan doen. Boeken ontroeren!
Wijnboeken, wijnatlas, de Oosterscheldekreeft hier pak het eens aan. Kijk dan toch hoe die kreeft, nog in het ongewisse van zijn naderende dood, zijn scharen spant bij het voelen van de tang. Maar nee, inderdaad niet alleen maar wijn en culinaria, ook de geest moet gevoed worden toch?

Schrijven
Misschien ligt het in elkaars verlengde. De woorden, de letters, het lezen, het schrijven. Blij dat het allemaal niet meer op de ‘olivetti’ hoeft. Dat je woorden kunt vormen om ze later toch weer moeiteloos uit te wissen. Schrijven zit in mijn bloed.  Nu ik in de gelukkige omstandigheid ben geraakt, niet meer dagelijks  in de ‘boeken’ te moeten duiken, de fiscale vakjurisprudentie op de letter hoef bij te houden en de cijfers kan loslaten, vind ik het een uitdaging om voor Smaak van Wijn bijzondere onderwerpen – vineus en culinair getint – op te pakken. Ik ben er klaar voor!

En da’s mooi! Want volgende week verhuizen we met de redactie naar het nieuw te openen pand op de Beukenlaan! Studio Smaak van Wijn! We kunnen niet wachten!