SvWTIP: Uit het leven van mevrouw X …

SvWTIP: Uit het leven van mevrouw X …

Door: Marja van Beek

Mevrouw X woont in één van de ruim opgezette seniorenflats achter de studio. De eerste keer dat ze bij mij binnen kwam, viel ze meteen met de deur in huis! “t Ja, ziet u, ik wil nog wel eens graag een glas wijn drinken met mijn bezoek, maar nu mijn man overleden is ( dat bleek al ruim 13 jaar zo te  zijn) vind ik het toch steeds zo lastig om te kiezen!” En zo raakten we aan de praat. Inmiddels, vijf bezoeken verder weet ik al heel veel van dit leuke hippe mens. Op haar hoge leeftijd  staat ze nog stevig in het leven en ze geniet met volle teugen. De beker zal tot de laatste druppel geleegd worden. Daar ben ik van overtuigd. Ze heeft nog twee zusters en een keer in de zoveel tijd eten ze bij elkaar.

IMG_2967Mevrouw X rijdt nog zelf. Haar jongste zuster ook, de oudste niet meer, die halen ze om beurten op. Ik heb ze inmiddels mogen ontmoeten toen ik de wijnen bij haar in het appartement kwam afgeven. Want ja, dat is natuurlijk een service van de zaak 🙂 die ze erg waardeert.  Zus Y en zus Z verschillen behoorlijk van mevrouw X zelf. Ergens in de dertiger jaren zijn ze geboren op een boerderij in Utrecht aan de Vecht. Boerendochters dus, maar mevrouw X kwam, zag  en dacht: wegwezen hier. Voor mij geen boer maar een stadse polonaise!

En zo is ze – weggebracht door haar oudste zuster – op een dag in de bus gestapt om verpleegster te worden in een ziekenhuis ver van daar.  Ze vertelde dat haar moeder bij de staldeuren stond toen ze wegging, een kind in de buik – een op de arm en een aan haar rokken. Dat beeld vergeet  ze nooit meer. De blik in de ogen van een afgepeigerde vrouw die eigenlijk nog heel jong was, maar jaar na  jaar een kind op de wereld zette, dat was voor haar de bevestiging dat ze er zo goed aandeed te gaan. Hoe zeer ze ook  aan haar familie en het hele boerenleven verknocht was.

IMG_4515Mevrouw X, het is me er eentje. Deze week kwam ze wijnen uitzoeken voor het zussendinertje bij haar thuis. Ik was razend nieuwsgierig – niet alleen naar wat ze ging eten, maar vooral ook hoe ze dat allemaal klaar dacht te maken. Maar mevrouw X blijkt een echte kokkin te zijn.

“Ach ja, weet je, ik ben altijd gek geweest op lekker koken. Net na de oorlog leerde ik mijn man kennen en het was armoe troef, maar we  bouwden  op en het ging ons snel beter. We kregen vaak vrienden over de vloer en dan vond ik het toch zo leuk om uit te pakken op mijn manier. In die tijd met Margriets Kookboek! Zo heb ik het geleerd. Later las ik altijd de columns van Wina Born! Ik vond het helemaal geweldig.”

Inmiddels ben ik aan haar extravagantie gewend geraakt, maar toch verbijstert ze me nu weer met haar menu.
“Vooraf eten we garnalen, met een saffraanmayonaise. Op het bord een aparte sinaasappel-venkelsalade en daarnaast de garnaaltjes op een ring van quinoa!” Ik lach me gek. “Hoe komt u daar nu op?” vraag ik haar. Ze gniffelt een beetje. “’t Ja, ik moet altijd mijn zusjes een beetje choqueren. Ik doe expres gek! Als ik bij mijn oudste zus eet, krijgen we steevast griesmeelpudding na, de jongste maakt altijd iets met aardappelpuree, gewoon omdat ze het makkelijk vindt! Bij mij moet het  anders. Met mijn man was ik eens in Peru, waar ik voor het eerst dit rijstachtige product dat helemaal geen rijst is, tegenkwam. Het zijn zaadjes. En daar ga ik ze mee verrassen!”  Ze schatert het uit. “Ik maak met een ring een vorm, daarboven op komen dan de garnalen. Het wordt eigenlijk een taartje.  Als hoofdgerecht eten  we magret de canard, met paddenstoelensaus en Pommes Anna. Daar doe ik wel wat room door, anders vinden ze het weer te droog. Natuurlijk voor ons –  dochters van het land, kan groente noch sla ontbreken. Haricots verts zijn zo gemaakt, de rolletjes bind ik vast met een preidraadje. En sla…. Natuurlijk geen botersla, dat aten we genoeg op die boerderij, nee ik kies lekker wat eikenblad, wat frisee en een klein beetje roodlof voor een bittertje.

IMG_4532Mijn oudste zus neemt beslist wat eigengemaakte appelmoes mee, haar zoon heeft een grote boomgaard met pruimen, notarisappel, goudrenetten en ga zo maar door.  Wat een feestje”
“Dan heeft u vast geen plaats meer voor een dessert denk ik zo.” Ze kijkt me verbaasd aan? “Tuurlijk wel! Dat neemt mijn jongste zusje mee! Dan maakt ze hangop van volle Griekse yoghurt en daar hebben we een bramencoulis bij! Ook uit de tuin :)”
I rest my case! Wat een mens! Een bom vol genieten!
“Maar nu de wijnen Marja”,  zegt ze! “Wat doe ik met de wijnen.”

Mevrouw X houdt meer van wit dan van rood. Haar zus die bobt, drinkt alleen met wit mee. Dus voor het hoofdgerecht kiezen we van  halve flesjes Bordeaux voor de Giscours 2009. Voor het voorgerecht wil ze traditiegetrouw Riesling. Dat drinkt ze graag, ze vindt het fris en toch niet zo saai als altijd maar weer die char – don – nay. Ze kan lekker overdrijven, dat heb ik wel door. Maar Riesling van Stern, dat wordt het.
Ik ga er vanuit dat het dan klaar is, maar natuurlijk heb ik het fout! “De hangop Marja, wat doen we daarmee?” Op mijn aanraden kiest ze voor de ‘The Last Straw’! Een klein flesje zoete Chenin Blanc van Hazendal Estate tussen Kaapstad en Stellenbosch! Natuurlijk is mevrouw X hier ook geweest.
Als ze weggaat kijkt ze naar het bord met de aankondigingen! “Ah die kerstwijnen proeven! Dat lijkt met wel wat. Maar dan kom ik wel zonder mijn zusters :)”

1 Reactie

  • Alice van Es Posted 8 december 2013 14:52

    wat een creatieve geest ben je! Je blijft me verrassen en ik vind je stukje heel leuk!

Reageren is niet mogelijk.