Uitzonderlijke hoge wijngaard ligging – Altura Maximale

Uitzonderlijke hoge wijngaard ligging – Altura Maximale

De locatie van de wijngaard, hoe bepalend is deze eigenlijk? Net zomin als je een glas argilo-calcaire zult bestellen als je een fijn glas wijn wilt, zul je om een ‘350 meter’ vragen. “Doe mij maar een Nieuwe Wereld wit, 2800 meter!” Of een “Chardonnay noordhelling graag!”

SAM_3175Bestaat dat dan? Maakt het verschil? Doet het er toe? Ja, op alle drie de vragen, een volmondig ja. Niet alleen de bodem is van belang, ook de expositie ten opzichte van de zon, de hoogte- of laagteligging van de wijngaard en de windrichting in wiens ruis de bladeren bewegen.
De zon is natuurlijk topspeler in het spel van het rijpen der druiven. Te weinig zon tijdens het groeiseizoen geeft te weinig suiker en laat veel zuren achter in de druiven. In bepaalde klimaatzones mag de most (voorloper van de wijn) dan aangesuikerd worden. Chaptaliseren noemt men dit, naar de bedenker mijnheer Chaptal. In sommige gevallen kan de wijn naderhand wat ontzuurd worden. Maar de meest ideale situatie is dat natuurlijk niet. Een bordenkrijtje kan  al voldoende zijn 🙂

Het klimaat waar de druiven groeien is uiteraard niet te beïnvloeden. Hoeveel geld je ook hebt, dat speelt geen rol! Maar het microklimaat, zo heel precies op die plek van de wijngaard, of iets meer naar links – naar rechts – in het dal – op een noordhelling – vlakbij de rivier – op een bergflank – in de wind – achter een bergrug …. daar kan een wijnboer zich wel druk over maken. Daar kan hij wat mee. En dat doen ze dus. Denk aan de 51 Grand Crus in de Alsace bijvoorbeeld. 51 hellingen die perfect gesitueerd zijn om wijnbouw te plegen.

sybille mosaWeinig zon: leg je wijngaard op een helling aan en zorg dat de druiven optimaal van de  straling van de zon gebruik maken. Het liefst van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. De Weinbergen waar Sybille en Markus  Kuntz de wijngaard bewerken zoals de Einzellage Niederberg-Helden hebben zo een optimale ligging.
Misschien liever alleen de ochtendzon? Of alleen de avondzon? Te veel zon?
Ga de hoogte in. De zakenman Hess deed aldus. Donald en Ursula Hess bezochten in 1998 voor het eerst Calchaquí Valley in Argentinië. Hess dulde geen Europees aftreksel als Argentijnse wijn en was daarom op zoek naar het perfecte terroir voor het maken van ‘unieke’ Argentijnse wijnen. Dat was het begin voor Bodegas Colomé.

overzichtskaart argentiniëDe vier wijngaarden van Colomé liggen hoog. Tussen de 1750 en maar liefst 3115 meter hoogte! Je kunt het je niet voorstellen, maar daar op dat allerhoogste punt ligt Finca Maximale. En daar experimenteren ze met druivenrassen als malbec, pinot noir, merlot, syrah, torrontes, sauvignon blanc en chardonnay!

Grote hoogtes resulteren in warme, zonnige dagen en koele nachten waar het temperatuurverschil kan oplopen tot zo’n 20 graden tussen het warmste  en het koelste moment van de dag. De druiven krijgen een dikke stevige schil. De suikers, polyfenolen, kleur, smaak en zuren ontwikkelen zich evenwichtig maar intens.

Ook dichterbij, bijvoorbeeld in het Aosta dal aan de voet van de Mont Blanc vind je wijngaarden tussen de 500 – 750 meter. Niet vergelijkbaar, maar toch verrassend intens. In de Languedoc waar men zich heeft ingezet lijkt om de ultieme Pays d’Oc te maken, liggen de wijngaarden met regelmaat op noordelijke hellingen. Zoals bijvoorbeeld de chardonnay wijngaarden van Domaine Saint Martin des Champs. Eigendom van Pierre en Michel Birot, die hier maar liefst 95 ha bezitten. Waarom op het noorden? Om de verzengende hitte van de mediterrane zon te temperen. Want ook hier is zon perfect, maar te veel niet!

In een kalkbodem staan de chardonnaystokken  met zo’n 4500 stuks op één hectare netjes naast elkaar. De opbrengst van zo’n keurig schaakbordvakje  is maximaal 40 tot 45 hectoliter in de klasse Pays d’Oc.

Als de oogst aanbreekt, worden de druiven in de nacht geplukt om iedere aanval van oxidatie door een oplopende temperatuur te kunnen voorkomen. De wijn ontleent zijn crèmig mondgevoel niet aan eikenhouten vaten, maar wel aan het feit dat de wijn circa 5 maanden op de lies ( de gistrestanten) blijft liggen. Hierdoor ontstaat een zuivere, bloemige wijn met een bite, fris maar wel rond.

Er is ook de Méli – Malo. Hier gebruiken ze 70% viognier en 30% chardonnay voor. De pluk en de vinificatie gaan op dezelfde wijze als voor de Chardonnay. De smaak van de wijn verschilt. Dit is een echt apéritief of een wijn voor een wat romiger visgerecht. De neus is heel fruitig met tonen van abrikozen. De smaak kent een zekere kruidigheid!  Zo’n type Chardonnay is perfect voor lichte visgerechten en voor zachte kazen zoals de camembert.


Le Château Saint Martin des Champs door AVD-PRODUCTION