Vergeten groenten

Vergeten groenten

Vergeten groenten

Het is vreemd gesteld in de wereld. Er zijn ontstellend veel noviteiten, ook in de food & beverage industrie, terwijl oude, onze voorouders al zeer vertrouwde, producten simpelweg vergeten worden. Iedereen kent de term ‘vergeten groenten’. Als de topinamboer bijvoorbeeld. De sterke aardpeer, die pas in het najaar geoogst kan worden. De vergeten slasoorten, Twellose Gele, ooit van gehoord? Een botersla uit de vorige eeuw. Nog altijd te verkrijgen hoor. Maar ja, zo’n ronde bol ijsbergsla is toch veel makkelijker te snijden, dat kan iedere schlemiel. Weet dan dat gescheurde botersla, met een klein gesnipperd sjalotje er door, een zacht gekookt eitje en wat geraspte winterwortel verdorie zo smakelijk is. Ook daar kun je je frietjes en hamburger bij eten.

vergeten groentenVergeten fruit

Vergeten fruit. Best, kweepeer daar hebben sommigen dan nog wel van gehoord. Vaak zijn dat gasten die ook wijn zeer na staan. Immers de zoete geur van gestoofde kweeperen is een herkenbaar wijnaroma. Maar vraag je kind eens een pondje mirabellenpruimen te halen. Of mispels. “Huh….? Waar heb je het over?”

Net als de vergeten groenten, zo vergaat het ook de wijndruiven. Druivenrassen komen en gaan. Logisch is het zeker dat men met het steeds groeiende wijnbouwareaal probeert om rassen te vinden die optimaal functioneren bij in koudere, nattere omstandigheden dan elders. Niet gek nee, want als wijnboer zijn je ambitie is en je natuurlijk habitat is Groningen, dan schiet het niet echt op met viognier of syrah.

Autochtone druiven

Maar als ik op Sicilië ben en ze worden daar euforisch als ze mij een glas Chardonnay inschenken, dan vraag ik me af, wat daar het nut van is. Mij maken ze er niet blij mee. Ik vind het niet spannend Chardonnay te drinken als ik in Zuid-Italië ben. Ik word er zelfs droevig van. Geef mij het vergiste sap van catarratto, zibibbo, grillo, frappato of nero d’avola. Extatisch zal ik zijn.

vergeten groentenPortugese wijnreis

Nu ik een reis aan het voorbereiden ben naar Portugal voor Marcel en mij, houd ik me ook intens bezig met de autochtone druivenrassen die je hier kunt vinden. Veel in blends, maar ook als cepage. Net als de vergeten groenten zijn hier ook vergeten druiven.  Zo weet ik nu al dat we in het noorden van Portugal, zeker naar de Douro gaan, toch echt niet alleen voor port. We gaan bagadruiven in een van de oudste Portugese wijngebieden. Op bezoek bij de Baga Friends van Bairrada. Baga staat voor streng, tannineus maar mits goed behandeld met tijdig snoeien, goed ontstelen, staat dit ras voor majestueuze wijnen. Categorie Barolo en zo…..

Portugese druiven

Bical zullen we zoeken en vinden. Een van de belangrijkste druiven uit Bairrada. Als mousserende of aperitief. Het kan beide met deze breed inzetbare druif. In Dão gaan we op zoek naar Touriga Nacional maar zullen ook wijnen van jaën drinken. Jong en fruitig! Wijngaarden verstopt tussen pijnboombossen op zo’n 500 meter hoogte. Bibberend in de koude, natte winter maar genietend in de milde zomer die daar op volgt.

In Colares gaan we de ramiscodruiven zien die daar welig tieren zonder onderstok! De kleine intens blauwe druiven hangen aan stokken die parmantig met hun wortels in de zandgrond staan. In Bucelas ga ik voor de Arinto! Fris, limoenachtig. Even geen Sauvignon alstublieft. En ja, Esporão. De grote wijngigant in Alentejo. Ik weet dat er syrah en semillon verbouwd wordt, maar ze werken ook met aragonez, trincadeira, de roodvlezige alicante bouschet en antao vaz, arinto en roupeiro.

Kortom, we kunnen blijven innoveren, maar we mogen niet vergeten! Meer weten van Portugal? Kom naar de masterclass op 28 september!

De Eerste Soester Wijnschool

 

 

Bewaren