Vrijdag column: De Vintages vliegen je om de oren!

Vrijdag column: De Vintages vliegen je om de oren!

Door: Marja van Beek

Eetvilla van den Brink
Fonseca, dat stond  klaar! Waar? Bij De Eetvilla van den Brink. Eigentijds restaurant in Soest, waar de broers Stephan en Sebastian Ott voor iedereen klaar staan samen met hun enthousiaste honkvaste  team van medewerkers. De broers zijn altijd in voor leuke dingen, die zeker niet alleen beperkt blijven  tot het regelmatig presenteren van een nieuwe menukaart. Neem nu  bijvoorbeeld 6 oktober.  Dan slaan Eetvilla Van den Brink en Boerderij Het Gagelgat de handen ineen.

port mosa gommersHerfst
De overgang van nazomer naar herfst is een moment van verstilde rust, die zich uitstekend leent om te genieten van spijs en drank en  mooie verhalen. Dat vinden ze bij de Eetvilla Van den Brink. En de belevingsboerderij Het Gagelgat kan zich in die gedachte vinden. Samen bieden ze  op 6 oktober een bijzonder evenement, waarin warmte, sfeer en gezelligheid de boventoon voeren. Dat in de ochtend bij de Eetvilla start met koffie en lekkers. Daarna zal dorpsverteller en amateurhistoricus Hans Kruiswijk aan de hand van een fotopresentatie drie eeuwen geschiedenis van de hofstede aan de Birkstraat  in een lezing gieten. Met zijn allen brengen de gasten  een bezoek aan het aloude boerenerf om met eigen ogen te genieten van de tastbare historie.  Een rondleiding, een workshop Vergeten Groenten  door de Eetvilla en dan   terug om heerlijk te lunchen. Ik bedoel maar. Zo zijn ze altijd bezig. En tussendoor kijken ze ook nog een beetje voetbal 🙂

Gommers Wijnhandel
Dinsdag boden ze gastvrijheid  bij de Fonseca Portproeverij van wijnhandel Gommers. Eigenaar Leon ontving ruim dertig gasten te midden van vele donkere portflessen en karaffen. Fernando Seixas – export sales manager van het portbedrijf uit Vila Nova de Gaia nam de gasten mee op een reis door de Douro. Middels verhalen, middels een filmpje. De man reist de hele wereld door, om overal de Fonseca kunsten te tonen. Van Rusland tot aan Zuid-Amerika. Geen doen natuurlijk. Mijnheer Gommers voelde zich ook wel geroepen om af en toe wat ‘steekjes op te halen’  en breidde het verhaal met kennis van zaken aan één!

IMG_3319Vintage
Om maar meteen met de deur in huis te vallen! Ik proefde de zoveelste Vintage 2011! Ha, wat klinkt dat geweldig blasé, maar het is waar. Mijn portzwerftocht  begon bij Grahams dit jaar en deze week belandde ik  met mijn neus in  nummer vier: de Fonseca 2011.  Waar  Jancis Robinson  het volgende over schreef:

“Intense black inky core and narrow purple rim. The nose opens onto a dense brooding mass of dark blackberry and blackcurrant fruit. Compact and concentrated, it also displays exceptional purity – one of the hallmarks of the 2011 vintage.  The nose gradually opens to reveal an array of heady herbal scents, discreet notes of exotic wood, marzipan and plum as well as an attractive graphite minerality. Solid well integrated tannins give both volume and firmness to the palate with its reserves of dense black fruit infused with dark chocolate and liquorice. A vigourous, concentrated fruit-driven Vintage Port, showing the classic opulence of Fonseca.”  Well done, zeggen we eerbiedig.

Nu, eerlijk is eerlijk, ik kan beslist niet zó proeven! Mijn notities teruglezend zie ik: power, tannines, donker rijp rijp fruit!!! staan. Ha ha ha. Maar we bedoelen vast hetzelfde. Wat zeker ook waar is, dat is dat 1963 net zo’n magnifiek jaar is geweest! Ik kan daar wel in meegaan, het is  tevens het bouwjaar van Marcel.

De 2011 was het slotakkoord van de avond, maar we proefden  veel meer. Een  port die mij het beste bijgebleven is, is de Guimaraens Vintage Port 1998.  In de jaren dat Fonseca geen klassieke port wil of kan declareren is de Guinmaraens port vaak wel mogelijk. Een wat zachtere stijl. Je kunt haast zeggen, het is de tweede port van het huis. Net zoals een tweede wijn van een klassiek Bordeaux château. Nog steeds geweldig dus. Ze zijn sneller op dronk, hebben meer souplesse en ook niet geheel onplezierig zijn ze vaak iets prettiger geprijsd. Heerlijk, Zacht!  schreef ik erbij. Pff wat een notitie :). De klassieke 2007 was aan mij niet besteed: selderij, maggi, geen fruit, veel tannines en veel zuren. Hmm, nou ja. In mijn beleving dan. Zonder twijfel heeft Jancis het in mooier proza verwoord.

IMG_3317Olie B. Bommel
Publiek van de avond vond ik echt ports. Dat bedoel ik geenszins oneerbiedig. Maar de helft zag ik  zo voor me, in een rustieke fauteuil, voor de open haard, met een  al dan niet dikke sigaar. En…. natuurlijk een glas Fonseca! Beslist niet in zo’n droevig psv glas, maar doodgewoon in een normaal wijnglas. “Is het een Riedel model?” Vroeg ik Fernando voorzichtig.  Hij mompelde wat. Nou, nee dat was het niet.

Maar genoten heb ik zeker. En de tip van de avond, wauw, die kwam toch nog even uit een onverwachte hoek.
Want waar drink je de Vintage 2011 nu bij?  Als je de fles dus opent en niet weglegt om hem over 20 jaar pas  te openen! Nou niet bij de traditionele blauwschimmel! Nee!

Kerst
Maar wel bij eenden- of  ganzenlever. Hmm, leek me direct een heerlijk gerechtje voor kerst! Vintage 2011 in  een Riedel portglas met gebakken ganzenlever, gekarameliseerde appeltjes en een beetje portsaus. Grandioos. Zachtjes.  Want ja, ik durf het eigenlijk niet hardop te zeggen.