Wijnspinsels: kevertje of druifluis?

Wijnspinsels: kevertje of druifluis?

druifluisWijnspinsels: kevertje of druifluis

Wat is erger? Kevertjes die bomen vermoorden of druifluisjes die zich een weg door wijnstokwortels knabbelen? Tja, zonder bomen geen bos, zonder wijnstok geen druiven, geen wijn. Wel over deze vraag hoeven we niet schijnheilig te doen want de druifluis-ellende ligt ver achter ons.

Druifluis rond 1858

De druifluis spoelde op Europese bodem aan rond 1858. Enkele jaren hierna startte zijn opmars in de Languedoc om als een ware opperbevelhebber wijngaarden in Frankrijk, maar ook in Spanje en andere landen van Europa te annexeren. Hoe het organisme Europa wist te bereiken, daar doen vele verhalen de ronde over. Mijns inziens is het meest aannemelijke echter dat de intrede van de stoomschepen het insect in staat stelde de overtocht te overleven.

Oplossing

Naar verluid bedenken twee Franse wijnboeren, nadat een zekere Franse bioloog genaamd Jules-Emile Planchon de druifluis in de smiezen krijgt, de oplossing. De zo cruciale methode om de druifluis de rug toe te keren. Van af dan worden Europese wijnstokken geënt op resistente Amerikaanse onderstammen. Een effectieve methode om de luis in het ootje te nemen. Er volgt een langdurig proces van herinrichten van de wijngaarden. Maar zoals we weten heden ten dage met succes!

Toch gaat het nog een keer faliekant mis!

Veel phylloxera-resistente onderstam variëteiten worden ontwikkeld en presteren goed voor tientallen jaren in Californië. Maar in de jaren tachtig wordt het duidelijk dat een belangrijke, ooit resistente wijnstokvariëteit, de AXR-1, het slachtoffer is van een nieuwe stam van phylloxera. Veel telers moeten grote delen van hun wijngaarden herplanten met onderstamvariëteiten die hogere niveaus van resistentie tegen dit nieuwe type druifluis hebben.

druifluisVrije zones

Bijzonder maar waar, er zijn nog altijd wijngebieden waar die zogenaamde Amerikaanse onderstok niet uit de kast getrokken hoeft te worden. Het op natuurlijke wijze geïsoleerde Chili bijvoorbeeld. Ook bij Lissabon vind je een vrije zone in het piepkleine op rotsen gelegen Colares.  Sommige wijngaarden, zoals op het eiland Santorini in Griekenland, zijn ontsnapt vanwege het hoge aandeel zand in de bodem. Om de een of andere reden overleeft de druifluis niet in zeer zandige bodems.  Andere wijn producerende regio’s zoals Zuid-Australië en delen van New South Wales zijn gevrijwaard dankzij extreme waakzaamheid, hygiënische voorschriften voor de wijnbouw en quarantaineregels. Om ervoor te zorgen dat de luis niet per ongeluk wordt meegevoerd op wijnstokken, machines, vers geoogste druiven, druivensap of most. Of zelfs op de kleding of schoenen van werknemers van de wijngaard uit andere besmette gebieden. Helaas is het onlangs in Victoria toch weer fout gegaan.

Nu maar hopen dat er voor de kever ook snel zo’n oplossing komt, zodat er ook bos gespaard kan blijven!