Zuur pruimpjes gegeten?

Column: marja van beek

Zuurpruimpjes gegeten?

Wat is de definitie van een column? Oordeel niet maar breng een boodschap!

Als iedere rechtgeaarde wijnburger lees ik mij maandelijks door de Perswijn heen, die ik altijd net iets eerder ontvang dan andere abonnees. Dus blader en lees ik gisterenavond, knietjes gevouwen, beentjes op de bank, loom door het blad, terwijl huisgenoten zich elders ledig houden – in de tuin, op de golfbaan of voor de buis. 

Het is pas bij de enige vrouwelijke column dat het tot me doordringt dat de bladenvullers dit keer allemaal min of meer in de mineur zijn. Van topwijnen, ‘ja wat is tegenwoordig een topwijn?’, tot uitspraken over het wellicht mogelijk veroordelen van derden van copieuze maaltijden doordrenkt met ganzenlever, tot de vermeende koelkastinhoud van chefs in eigen huis, tot – ja ik ben er nog niet – de Gorteriaanse strijd, die nooit gestreden lijkt, is het allemaal wat zuur. Over iedereen, over alles is wel iets te vinden. De proefnotities van de Gall zijn niet okay, informatie over de Elzas is te….

Lees het dan niet, denk ik dan. Maar schrijf het ook niet. Want hoor je mensen wel eens over de proefnotities achter in de PW? Welnee, ze fluisteren er niet eens over.  Ze worden simpelweg niet gelezen.

Wie bepaalt de norm? Waarom mag Gall niet fruitig wit naast fris wit gebruiken? De consument heeft er geen enkel probleem mee. Waarom zou je het imago van de Alsace niet een boost mogen geven, opstuwend in de richting van een jongere generatie? Het leest altijd lekkerder dan een proefnotitie als  ‘gele pruimen en nectarines, krachtig en fris, rokerig, rijk, zacht en licht zoet, balans’ ….. Uit Riedel-Sangioveseglazen! Ah ja … natuurlijk, alsof dat logisch is.

Het getuigt van weinig vertrouwen in de wijnkiezende lezer. Deze wijnaanbidders zijn zelf in staat hun voorraad wel bij elkaar te scharrelen. Ook zonder dat anderen bepalen wat nu wel of niet goed is in wijnland, waar niemand koning moet willen zijn. Behalve de ‘Weinkönigin’ natuurlijk!

Boodschap is wijn bij de mensen te brengen. Of dat nu met een artikel over de verbluffende Rosa Kruger is of met hout snijdende vakkennis van Kees van Leeuwen. Dat maakt niet uit. En de wijn die ‘het einde’ is voor iemand, het waarom en van welke druif gemaakt, welke bodem en waar hij zo lekker bij past – ganzenlever en Scali Blanc – is zoveel leuker te lezen dan het gemopper over de ‘natuurlijke’ wijn van Gort.

Toch? En by the way, wat is de definitie van een column? Nou, die bestaat gelukkig niet exact. Het voordeel is  wel dat het niet perse hoeft te voldoen aan allerlei journalistieke regeltjes, maar het moet ook geen uitlaatklep voor ‘Zeurpieten’ (oeps, mag je dat nog gebruiken) worden. Toch?

Ha en je mag best een beetje overdrijven…..

Vin Natur Ilja Gort