Zwarte glazen zijn wel spannend!

Eigenlijk weet ik het als de deur open gaat, dat wil zeggen, ik zie het direct. De gelijkenis. Maar het kwartje hapert. De man die binnenkomt is redelijk stevig, maar zeker niet dik. Het haar – peper en zout – wat langer in de nek het bedekt zijn schedel nog behoorlijk. Terwijl mijn hersenen koortsachtig laatjes opentrekken en dichtslaan, driftig speurend naar zijn naam, kletst plots het kwartje op zijn plaats. ‘Hallo, ik wilde me even voorstellen. Ik ben een zoon van je achterbuurvrouw, je kent haar vast wel!’ Hij zegt het met een glimlach. Wat mijn ogen registreren,  horen mijn oren. Ik zie het nu. Zijn relaxte houding geeft aan dat hij geen alarmerend nieuws komt vertellen. Mevrouw X is ongetwijfeld nog goed gezond.

Zoonlief is gewoon nieuwsgierig. Zijn moeder heeft klaarblijkelijk nogal opgeschept. Hij laat zich gemoedelijk in een van de stoelen aan de proeftafel zakken. Een spontaan gebaar dat beantwoord moet worden, vind ik.  Bink komt eens even kijken, maar is ook snel tevreden.

‘Nou, ik kan niet zeggen hoe blij wij zijn, dat je deze winkel hier begonnen bent, mijn moeder raakt niet uitgepraat en het scheelt mij een hoop gesjouw nu ze haar wijnen zelf regelt.’ Tja, wat moet ik hierop zeggen. Het is zeker waar, ongetwijfeld.
‘Uw moeder is anders nog ontzettend vlot vind ik.’ Een dooddoener, maar ook hartstikke waar.
Hij loopt naar de kast en pakt een van de zwarte INAO glazen die daar staan. ‘Ha ja, deze komen dus ook bij jou vandaan? Mijn kerstgeschenk onder de boom. Heb je er nog meer van?’

zwart wijnglasDat heb ik wel, maar ze zijn niet goedkoop. De sensatie van het uitschakelen van een van je zintuigen is opmerkelijk. Met het zwarte glas moet je het echt van het proefondervindelijke hebben. Je ziet geen kleur dus je moet ruiken en proeven. Serieuze organoleptische bezigheid. Zoon X ziet het meer als een serieuze grap onder vrienden.  Uiteindelijk koopt hij er vier bij, dat brengt zijn totaal op zes. Hij blijkt veearts te zijn. Ik had het niet verwacht. Zit met mijn gedachten meer in de hoek van de notarissen, de advocatuur misschien. Sinds zijn studietijd heeft hij met vrienden van toen al jarenlang het zelfde proefgroepje. Ook de partners kennen elkaar onderling goed na al die jaren en een keer per jaar gaan ze dan met zijn allen aan het ‘wijnspijs’-diner,  een keer per jaar gaan de mannen op wijnweekeinde!IMG_4875

Dit jaar willen ze naar de Kaap. Een lustrum. Dus het weekeinde wordt dan misschien wel een dag of tien. Als hij hoort dat wij er vorig jaar zomer geweest zijn, vliegen er direct allerlei ideeën over de tafel. Eigenlijk lijkt hij wel erg op zijn moeder! En ja hoor, als hij weggaat hebben we een plan gesmeed. Althans, hij is de smid en ik knik ja. Het komt er op neer dat hij in het nieuwe jaar met zijn proefgroep op wijnles komt in de Studio! Zuid-Afrika doornemen, maar ook wat meer over de basis van de wijnbouw en het wijnmaken zien te weten! Goed plan vind ik ook :). Whow, ben ik blij met die mevrouw X!

En met ook nog drie Limburgs Parelkes met bijbehorende coolbag loopt hij even later de winkel uit. Voor zijn moeder en de tantes.